ગરબી

ગરબી

તહેવારનો થડકલો એટલે નવરાત્રી ! યાનેકી તહેવારનું એક મોટું પડીકું. પહેલા નવરાત્રીમાં ખાલી પુરુષ લોકો માતાજીનાં જ ગરબા ગાતા. કેમ એકલાં પુરુષો ? મગજને થોડી તસ્દી આપજો જવાબ મળી જશે. પછી એવું થયું કે ગરબા ગાવામાં નાની બાળાઓ ભળી. અત્યાર ના ગરબામાં કોઈ પણ ભળી શકે, જેટલી શક્તિ એટલી ભક્તિ ! લોકો નવ રાત્રી મન મૂકીને ગરબા ગાય. હવે એવોય સમય આવી ગયો કે લોકો આ નવ દિવસ થી ત્રુપ્ત ના થતા, લગ્ન પ્રસંગે પણ રાસગરબાનું આયોજન કરવા લાગ્યા.
મારા જેવા હજીયે ગરબા અને રાસ વચ્ચે ગોથા ખાય છે. આપણે અત્યારે એવા ગોથા નથી ખાવા, એય મજાના ગરબા ગાઈએ. હમણાં અમે લોકો મહેલ્લાની ઓટલા પરિષદ ભરેલી, જેમાં ખાસ્સી બધી સંખ્યામાં લોકો હાજર હતા. નવરાત્રી, જન્માષ્ટમી અને દિવાળી ત્રણ તહેવાર એવા કે મારા જેવા જે લોકો ગામથી બીજા ગામ ગયા હોય તે આ તહેવાર ટાઇમે આવે. મુખ્ય કારણ તો બધા એક સાથે મળે. અમે લોકો એકદમ નાના હતા ત્યારની વાત નીકળી. મિત્રો, જે સ્થળે ગરબા ગવાતા હોય તેને અમે ગરબી કહેતા.
થોડો વધુ ઊંડો જઈને સ્વ આનંદ લેવાનો વિચાર કર્યો છે તો આપ સૌની અનુમતિ લઈને કહું છું. ગામડામાં નવરાત્રીની સાંજે, સૂર્યાસ્ત બાદ; નાની બાળાઓ માથે ગરબો મૂકે અને ઘરે ઘરે ગરબા ગાતી. છોકરાઓ ઘોઘાને હાથમાં લઈને ઘરે ઘરે ઘોઘા ગીત ગાય. એના બદલામાં દરેક ઘરેથી કશુંક ને કશુંક મળતું. આમ ઘણી રમૂજો થતી. પણ એ રમૂજો ફરી કયારેક રજુ કરીશ. કારણ આ લેખ એના માટે નાનો પડે. એના માટે એક આખો લેખ લખવો પડે. નવરાત્રિને અઠવાડિયાની વાર હોય ત્યારે ગામ લોકો ભેગા થઈને ચાર થાંભલા ખોડે ઉપર કપડાંની ચંદણી ઓઢાડે. બધા જમીને આઠેક વાગ્યે આવે અને એક જવાબદાર વ્યક્તિ આવીને માતાજીની ગરબી મંડપ વચ્ચે લાવે. એ ગરબીને સાચી ગરબી કહેતા. સમય બદલાય એમ બધું બદલાય, હવે તો ગરબી ખાલી સૌરાષ્ટ્ર પૂરતું બની રહી. અને મોટા શહેરોમાં તો નવરાત્રી એકદમ પ્રોફેશનલ બની ગઈ. ગરબા ગાતા લોકોને એ પણ ખબર ના હોય કે માંના ફોટા કે મૂર્તિ કઈ બાજુ છે !
હવે અમારી વાત કરું. નવરાત્રી આવે એટલે અમારી ટીખળ ટોળી બાવળ, લીમડો, સરગવો, અને આંબલી એ ચાર જાડના લાકડા કાપીને ગરબી બનાવીએ. ઘરે ઘરેથી સાડી ઉઘરાવીએ. દિલથી આભાર માનુ છું એ દરેક માતા અને બહેનો નો કે અમને કદી ના નહોતા પાડતા. એ સાડીને નુકશાન પણ થતું. અમને યાદ છે કે કદી અમારા પર ગુસ્સે પણ નથી થયા. ગરબીની વચ્ચે એક ખુરશી પર અંબાજીમાંનો ફોટો મૂકીએ. ફોટા પર હાર તો ચડાવેલોજ હોય. કયારેક તાજા ફૂલનો હાર પણ ચડાવતા. ઘીના દીવાઓ કરતા અને પાંચ માતાજીના ગરબા ગવડાવતા. એક જણ ગરબો ગવરાવેને બીજા જીલે. ( જીલે એટલે કેચ જીલે એ નહિ પણ પાછળથી એજ લાઈનો ગાય ) ઘણે ખરે અંશે મારે જ ગરબા ગાવાનો વારો આવતો. હવે આછી કોમેડી ચાલુ કરું છું. લગભગ તો તમને હસવું નહીંજ આવે. પણ દરેક વખત જેમ આજે પણ ટ્રાય કરી લવ છું. હું ગરબા ગવરાવું એની ઈર્ષ્યા અમારા ટીખળ ટોળીના સભ્ય એવા શ્રીમાન જીલેશ્વરને આવે. કહે છે ને ઈર્ષ્યાળુને આશીર્વાદ રૂપે મેં પણ જીલાને આશીર્વાદ જેવું માનવાચક કહી દીધું. હું ગરબા ગવરાવતો હતો ને હકો મને કાનમાં આવીને કહી ગયો. જનરલી અમે લોકો રોજ પાંચ ગરબા ગાઈએ. પાંચ જ ગરબા ગાવાના એવો કોઈ ઉલ્લેખ નવરાત્ર શાસ્ત્રમાં ઉપલબ્ધ છે કે કેમ, પણ અમે અમારા મહેલ્લા પુરાણ મુજબ પાંચ ગરબા ગાઈએ.
બે ગરબા ગવાઈ જાય એટલે એક નાનો બ્રેક પડતો. મને લાગ્યું કે જીલો જે ઈર્ષ્યા કરે છે તે ઈર્ષ્યા નથી પણ દિલમાં ગાવાના કોડ છે. તો કોઈના કોડને પુરા કરવા જોઈએ, એવું દ્રઢ પણે માનીને મેં જીલાને ગરબા ગાવા માટે નોતર્યો. અમારી ટોળીમાંથી કોઈ પણ એવું નહોતું કે ગરબા નહોતું ગાતું. પણ ગરબા ગવરાવવા કેટલા અઘરા તે ગવરાવે તેને ખબર ! એક શાસ્ત્ર મુજબ એ એટલા જ અઘરા, જેટલું બધા વચ્ચે બોલવું, ગાવું વિગેરે વિગેરે. મેં હકાને કહ્યું કે જીલો હવે ગરબા ગવરાવશે ને હું જીલીશ.
“ અલ્યા જીલીયા થા ઉભો, ગવરાવ હવે ” હકાએ બમ પાડી. આવી બૂમો તો પડતીજ રહેતી. કારણ મહેલ્લો આખો અમને ઓળખે અને જાણે.
જીલો તો બે ઘડી થોથવાઈ ગયો પણ મનમાં ગરબો ગવરાવવાના કોડ જે ધરબી રાખેલ તે ઊંચા નીચા થયા. હડપ દઈને ઉભો થયો. હાથમાં ગરબાની ચોપડી લીધી.
“ ટીના, કયો ગરબો ગવરાવું ? ”
“ તને જે ફાવે તે….એક કામ ઘોર અંધારી વાળો થવા દે… ”
“ એ થોડો અઘરો પડશે…જીગા યાદ દેવરાવ ને ” જીલાએ જીગાને લીધો એમાં દિલો બગડ્યો
“ તારી તો……છાનોમાનો ગવરાવ નહીતો બેઠ નીચે ” દિલાએ બરાડો પાડ્યો.
બધા સામે એકવાર જોઈને એને તો ગરબાની ચોપડી ખુરશી ઉપર મૂકી દીધી. મને તો ઠીક પણ સૌથી વધુ આશ્ચર્ય અશ્કાને થયું. મારી સામે જોઈને એને આંખ મિચકારી. મેં પણ એને શાંત રહેવાનો ઈશારો કર્યો. જીલાએ ગવરાવવાનું ચાલુ કર્યું
દાણ માંગે કાનો દાણ માંગે…… ” હજી તો જીલો આગળ ગાવા જતો કે દીલાએ એનો પગ ખેંચ્યો
“ જીલીયા…નવરાત્રી છે માતાજીના ગરબા ગવરાવ ને. ” બીજા એક બે એ પણ સાથ પુરાવ્યો. જો કે દિલો અકળાયો તે વ્યાજબી હતું. એ રાસ તો જન્માષ્ટમી પર ગવાતો હતો. નવરાત્રીમાં કેમ ચાલે ? જીલો બે ઘડી થોથવાયો. ત્યાં મનીયાએ મહેણું માર્યું “ ટીનાએ કીધું એજ ગાઈ નાખ ને ”
હકો જેમ મને કાનમાં આવીને કહી ગયેલો તેમ જીલાને પણ કાનમાં જઈને કહ્યું
“ ના આવડે તો નીચે બેસ, રીતલો તીયાર જ છે ”પણ એમ કઈ ગાંજ્યો જાય તો જીલો શેનો ! એને તો દિલમાં હતો એટલો અવાજ બહાર કાઢ્યો ને ગાવાનું શરુ કર્યું “ તું તો કાળીને કલ્યાણી રે માં જ્યાં જોવું ત્યાં જોગમાયા ” ફફડાટ ને ગભરાતા જીલાના શૂર શાંત વાતાવરણમાં રેલાયા. અમે બધા ગરબો જીલવા લાગ્યા.
તને પહેલા તે યુગમાં જાણી રે માં જ્યાં જોવું ત્યાં જોગ માયા….( અમે ) તું તો પાંડવ ઘેર પટરાણી હો માં … ” હજી તો જીલો આગળ ગાય ત્યાં વજાએ એનો પગ ખેંચ્યો.
“ આ પારવતી અને સીતામાં ક્યાં ગયા ? ભલે હું ભણ્યો નથી પણ ગરબા બધા મોઢે ”
“ તો તું જ ગવરાવ ને બહુ હોશિયારી થાય તે ” જીલાએ વજા પર હુમલો કર્યો કે અશ્કો, દિલો, ધમો, અને વિનીયો ત્રણે એક સાથે જીલા પર તૂટી પડ્યા.
“ અલ્યા રીતિયાં આને નીચે બેસાડ… ”
આગળ એ કહેવાની જરૂર નથી કે બાકીના ગરબા મારે જ પુરા કરવા પડેલા. અમે લોકો તો ટીખળ ટોળીના હતા જ પણ પુરી આસ્થાથી અમે માં ભગવતીના ગરબા ગાતા, માં જગત જનનીના ગવૈયા થતા. વચ્ચે વચ્ચે જે ટીખળ થાય તે મહેલ્લા વાળાને ગમતી. અમારો ઉદેશ એ હતો કે માતાજીના ગરબા ગવાય. એ બહાને ભક્તિ થતી…માં આંબા સૌ પર દયા રાખે !
આવી બધી વાતો કરતા હતા ત્યાં તો નરીયો બગડ્યો
“ ઓય…..( મારી સામે જોઈને) આજ સુધીનો એક દાખલો બતાવ કે મને ગરબા ગવરાવવા મળ્યા હોય ? ”
“ હા હો…..પણ તું કદી આગળ ય નથી બેસતો ”
“ હા હવે…..રહેવા દે…તું તો નહાવામાં પાધરો બાકી….. ” ટીનો કહીને અટકી ગયો કે બાકીનું જીગાએ પૂરું કર્યું
“ તો કોઈ ઉભું ના રહે ”
“ એમ…..?? ” કરીને નરીયો જીગા પાછળ દોડ્યો કે જીગાનો શર્ટ નરીયાના હાથમાં થોડા આગળ દોડ્યા કે સામે આખલો આવતો દેખાયો કે બેઉ ચૂપ.
એ બેઉને જોઈને અમારી ટીખળ ટોળી હસી હસીને લોથ પોથ !
Advertisements
Posted in હાસ્યલેખ/ જોક્સ | 4 ટિપ્પણીઓ

ઘમ્મર વલોણું-૩૬

ઘમ્મર વલોણું-૩૬

ઊંડો વિચાર કરીને રાત્રે પથારીમાં પડું, અને આખા દિવસના સરવાળા બાદબાકી કરું તો સાલું આખો દિવસ કંઈ કર્યું જ નથી. એવું તો કેમ બને ? આખો દિવસ વ્યસ્ત હતો ને પરિણામ શૂન્ય ? આવું બની શકે ખરું ?

અંતે મન સાથે સમાધાન તો કરવા જ રહ્યા !

પહેલા તો ગણિત અને ગણતરીઓ પર શંકા જાય, નક્કી કોઈ લોચો હશે. પણ બે ને બે ચાર થાય એ દેખાતું હોવા છતાં; ગણતરીઓ પર શક કરવો હિતાવહ ના કહેવાય. આવી બધી ગડમથલને એકબાજુ રાખીને બહાર ગયો અને સામે મળતા લોકોમાં દિલચશ્પી બનવા મથામણ કરી. અંતે કુદરત સાથે એકરૂપતા સધાય એવું કર્યું.

ફિક્કું તળાવ, કોરા કુવાઓ, સૂકા વગડા, આ બધા હવે વામણાં લાગતા હોઈ, ગામડું ત્યાગીને શહેર ભણી ગયો. શહેર ભણી સ્થળાંતર કરવા માટેના ઘણા કારણો હતા. સુઘડ વ્યવસ્થા, બે માળની બસો, ધસમસ વહી જતી ટ્રેનો, ચિક્કાર કીડીયારા જેમ ઉભરાતું લોકમાનવ. અને અંતે હું પણ એ માનવ મહેરામણમાં ભળી ગયો.

એ શહેરી જીવનના રંગે રંગાઈને જીવવા લાગ્યો.

કામનો બોઝ વધી ગયો, મિત્રો ઘટી ગયા, સમય સંકોડાઇ ગયો. ફુરસતનાં સમયે ઘરે બેઠાં વિચાર કરીએ તો લાબું લિસ્ટ ન્યાય માંગે છે. પાર્ક, સિનેમા, રેસ્ટોરન્ટ કે કોફીબારમાં જઈને આવીયે કે એનો કેફ લાંબો સમય ટકતો નથી. જ્યાં નજર કરું ત્યાં લોકો ભાગતાં જ દેખાય છે.

કોણ કોની પાછળ ભાગતું હશે ?

ફુરસત પોતાની હયાતી તો બતાવે જ ! ફુરસત મળી કે થાય ચાલો કશે જવાય. પાર્કમાં જઈને બેઠો કે મન પોતાનાથી વિમુખ થઈને જુના ગામે જતું રહયું.

તળાવની પાળે રમતા ભૂલકા દેખાયાં. કોઈ આમલી પીપળી રમે છે, કોઈ પકડ દાવ રમે છે. તો કોઈ વળી અંદર ન્હાવા પડ્યું છે. ગાય, ભેંસ, બળદ અને ઘેટાંના ટોળા આવીને પાણી પીએ છે. તળાવની પાળે ઝુલતા ઝાડો લળી લળીને મને સાદ કરે છે. મઘમઘતા પાકોથી લથબથ વગડો લીલોતૂર બની ગયો છે. એની સામે જોતાંજ દિલમાં ગ્લાનિ પેદા થઇ. એ લીલી કુંજાર, કોયલો ગીત ગાઈને મને જવા લલચાવે છે.

લાલ, લીલા, પીળા બોરથી ભરપૂર બોરડીઓ અને લાલ ચટાક ખીલેલાં કેરડાંઓ સીમમાં જમાવટ કરતા ખીલ્યા છે. એ કાંટામાં સચવાયેલા બોર અને કેરડા ચૂંટવાની લ્હાય કેમ કરીને રોકવી ? કેસરિયા જામા ઓઢીને પહેરા ભરતો કેસુડો કરમાય તે પહેલા દોડીને છાબડી ભરવાના કોડ હજી કેમ કરી વિસરાય ?

“ કંઈક મેળવવા કંઈક તો ખોવું જ પડે ! પણ તું હિસાબ કરીજો, કેટલું મેળવવા કેટલું ખોયું ? ” અવાજ મારા કાને પડીને; વાહનોના અવાજમાં ભળી ગયો.

 

Posted in પ્રકીર્ણ | 7 ટિપ્પણીઓ

અપાહિજ ડાન્સર

અપાહિજ ડાન્સર

ટીવી પરના ખુબ જ લોકપ્રિય રિયાલિટી ડાન્સ શોનો આજે અંતિમ પડાવ હતો. એક એક તબક્કા પસાર કરી, સ્પર્ધકો અથાગ મહેનત કરીને ટોપ ટેનમાં પ્રવેશ્યા હતા. આજે તો ફાઇનલ સ્પર્ધા હતી. ઓડિશનથી લઈને દરેક પરફોર્મન્સ માટેના દરેક તબક્કે કરવો પડતો અથાગ પરિશ્રમ ! પરિશ્રમ કરતા એક લેવલથી બીજા લેવલ માટે રહેતો ઊંચો જીવ ! બધા તબક્કામાંથી પસાર થઈને ટોપ ટેનમાં પ્રવેશેલ બાળા ધ્રુતિએ સૌના દિલ જીતી લીધા હતા. જયારે એણે ઓડિશન આપ્યું ત્યારે તો સિલેક્ટરોએ એને ભાગ લેવા માટે ના જ પાડી દીધેલી. તેમ છતાં એ હિમ્મત હાર્યા વગર સ્મિત સાથે ઉભી રહી. અને એકવાર પોતાને ડાન્સ કરવા માટે તક આપવા વિનવ્યું. જોકે સિલેક્ટરોએ એને ના પાડી એમાં તેમનો કોઈ દુરાગ્રહ કે સ્વાર્થ નહોતો પણ ધ્રુતિ સાથે કુદરતે કરેલ ક્રૂર અન્યાયની વાત હતી.
દેખાવે તો ધ્રુતિ એકદમ સુંદર ! હસમુખડો ચહેરો, કાયમ સ્મિત કરતી હોય ! સુકલકડું શરીર અને બેય પગે પોલીયાએ એટેક કરેલો. વહીલ ચેરમાં બેસીને આવેલી. સિલેક્ટરો માટે ધ્રુતિનું રજીસ્ટ્રેશન કોયડા સમાન બની ગયું. ડાન્સ કરવાના શો માં તે આવી હતી અને ડાન્સ કરવા માટે ભગવાને બેય પગને હણી લીધેલા. તો બીજી બાજુ એની અપાહીજતા જોઈને દયા પણ આવતી હતી. જયારે એનો નંબર આવ્યો કે તે વહીલ ચેરમાં એકદમ કડક થઈને બેસી ગઈ. અને કડક બનીને બોલેલી “ સર, તમે મારી સ્થિતિ જોઈને મારા પર દયા ના લાવશો, તમે મને એક તક આપો હું સિલેક્ટ થઈને બતાવીશ ”
“ આ કોઈ બુદ્ધિની કસોટી કે કવીઝની સ્પર્ધા નથી બેટા ”
“મને ખબર છે અને હું સારી રીતે જાણું છું. આ પગ જે વીંટળાઈને પડ્યા છે તેની કમાલ આજ આપને બતાવીશ ”
“ આટલો બધો કોન્ફિડન્સ ? ”
“ હું સિલેક્ટ થાઉં કે ના થાઉં સર, પણ તમે મારો આત્મ વિશ્વાસ ડગાવો નહિ… ” બે હાથ જોડીને ધ્રુતિએ વિનવણી કરી.
અને ધ્રુતિએ કરીને પણ બતાવેલું. ઓડિશન લઇ રહેલ સર અને મેડમ બંનેના દિલ જીતીને ધ્રુતિ સિલેક્ટ થઈ ગયેલી.
પહેલીજ વારના ડાન્સ મુકાબલામાં બધા ઉમેદવારો લાઈનમાં ઉભા હતા એમ બધાની એકદમ વચ્ચે ધ્રુતિ હતી. બધાની વચ્ચે ધ્રુતિની એકાગ્રતા, સહનશીલતા અને ધગશનાં વખાણ થયા. એ વખાણનું પરિણામ એ આવ્યું કે ધ્રુતિએ તન અને મનને સંગમ કરીને એવો ડાન્સ કર્યો કે બધા દંગ રહી ગયેલા.
એક એક લેવલ પાર કરીને આજે ધ્રુતિ તો અંતિમ પડાવમાં આવી ગઈ છે.
વારા ફરતી બધા ઉમેદવારો આવતા જાય છે અને ડાન્સ કરીને બધાની વાહ વાહ લૂંટતા જાય છે. મારું એ ઓડિયન્સના ભાગ રૂપે હોવું એક સૌભાગ્ય હતું. લોકો કહે છે કે ધ્રુતિને ડાન્સ કરતી જોવીએ તે એક લ્હાવો છે. આથી હું પણ અંતિમ પાડવામાં પહોંચેલ હરીફાઈને માણવા આવી ગયો.
બધા ઉમેદવારો પોત પોતાની રીત અને તરકીબથી ડાન્સ કરે છે… એમના થરકતા પગ અને વળતું શરીર જોઈને મને તો ખુબ આષ્ચર્ય થતું. ફિલ્મમાં બતાવતા ડાન્સ તો ટેક્નિક અને વારા ફરતી લેવાતા શોટનું પરિણામ હોય પણ રિયાલિટી શોમાં હરીફો કરતાં ડાન્સમાં તો એક સ્ટેપ ચૂકાય કે પોઇન્ટ તૂટે.
એક એક હરીફ આવીને પોતાનામાં રહેલ કલા અને આવડતને બહાર લાવે છે. એમનું આગવું પરફોર્મન્સ પૂરું થાય કે એના પ્રતિસાદ રૂપે લોકો એમને તાળીઓ પાડીને વધાવે પણ છે. એ ઉત્સાહ ને અનુરૂપ આગામી હરીફ તો એનાથી વધુ સારો પુરવાર થવા જાન રેડી દે છે. આજનો દિવસ તો એક રળિયામણો સાબિત થવા જઈ રહ્યો હતો. ટોપટેનમાં આવેલ બધા સ્પર્ધકો પોત પોતાની રીતે પરફોર્મ કરે છે. તો એમનું પરફોર્મ પૂરું થાય બાદ નિર્ણાયક ગણો પણ એમની કોઠા સુજ હૈયે કોમેન્ટ પણ આપે છે.
સારા અને નરસા બંને પાસાઓને લોકો સમક્ષ લાવે છે. આ સ્ટેપ આમ કર્યું હોત તો વધુ સારું રહેતે, પેલું સ્ટેપ કરવા જતા શરીરનું બેલેન્સ ગબડી ગયેલું…સ્ટેપ પછી કરવું એકદમ ક્લાસિક હતો. વિગેરે પ્રતિસાદો આપીને નિર્ણાયક ગણ માટે પણ આજે દરેક હરીફને સ્કોર આપવો એક ચેલેન્જ સમાન હતો. છતાં પણ હરિફાઇમાં કોઈક તો જીતે એ નિયમ અનુસાર સચેતે કે ખચિંતે સ્કોર આપતા જતા હતા.
જાણી જોઈને કે અનાયાસે પણ ધૃતિનો નંબર છેલ્લે આવ્યો.
“ હવે આપણી સમક્ષ એક એવી બાળા પોતાની ડાન્સની આગવી આવડત લઈને પરફોર્મ કરશે. જેનું નામ આકાશમાં ધ્રુવ તારો ચમકે છે તેમ આ પ્રતિયોગિતામાં ધ્રુતિનું નામ ચમકી રહ્યું છે…..લેટ્સ હેવ એ કલેપ…… ”
હજી તો હોસ્ટ એના નામની જાહેરાત કરે કે આખું ઓડિયન્સ તો ઉભું થઇ ગયું અને તાળીઓ પાડીને વધાવવા લાગ્યું. અમુક એના ચાહક પ્રેમીઓ તો કિકિયારીઓ પાડીને ઉત્સાહ બતાવે છે તો અમુક સીટી મારીને !
સ્ટેજ પર એકદમ અંધારું અને પિન ડ્રોપ સાઇલન્સ ! ઘૂંઘરુંનો એકદમ જીણો અવાજ અને સાથે વહીલચેરનો કીચુડ અવાજ સાથે ધૃતિની એન્ટ્રી થઇ ત્યાં સુધી લોકો એ એને તાળીઓથી વધાવી અને પરફોર્મન્સ પહેલાજ સ્ટેન્ડિંગ ઓવેશન આપ્યું. ઓડિયન્સનો અવાજ શાંત થયો કે ધ્રુતિએ એક રિકવેસ્ટ કરી…. “ આજે હું મારા પ્યારા પ્રતિસ્પર્ધીઓની ફરમાઈશ પર ડાન્સ કરીશ ” એ સાંભળીને અમુક હરીફ તો રાજી થઇ ગયું કે ચાલો ધ્રુતિનો નંબર આજે ગયો. બધા એવુજ માનતા હતા કે ધ્રુતિ બધામાંથી વિજેતા બનાવામાં હોટ ફેવરિટ છે.
બધાએ નક્કી કરીને એને “ જિમી જિમી આજા આજા……આજા રે મેરે પાસ પુકારે તુજે…”  ડાન્સ આપ્યો. ધ્રુતિએ એને હસતા મોઢે વધાવી લીધો અને બધા હરીફોનો દિલથી આભાર પણ માન્યો. નિર્ણાયકો પણ આજે તો ધ્રુતિના આ નિર્ણયને માન આપીને ખુશ થયા.
સંગીત ચાલુ થયું અને આ બાજુ ધ્રુતિએ પોતાનું શરીર વહીલ ચેર પર છૂટું મૂકી દીધું. એક લાઈન પુરી થઇ કે ધ્રુતિએ તો શરીરને એવા ઝટકા ને લટકા આપ્યા કે હું તો જોઈને દંગ જ રહી ગયો. મારી નજર તો ધ્રુતિના સ્ટેપ અને એની એક્શનમાં ખુંપી ગઈ. એક પળ તો એવી આવી કે હું ખુદને પણ ભૂલીને એના ડાન્સ સિક્વન્સમાં ખોવાઈ ગયો. મારા દિલનું જોડાણ એની હર એક એક્શન સાથે થઇ ગયું. લોકો તો એને તાળીઓથી વધાવતું હતું. એ તાળીઓનો અવાજ તો ધ્રુતિને વધુ ને વધુ પ્રજ્વલિત કરતો હતો. એક ઝટકા સાથે ધ્રુતિ તો વહીલ ચેરમાંથી નીચે આવી ગઈ. અને એ જોઈને હું સફાળો ઉભો થઈને એને પકડવા દોડવા જતો હતો કે મન એ મને રોકી લીધો. મારા દિલના ઊંડાણમાંથી એક આહ્કારો નંખાઈ ગયો. એક તો એકવડું શરીર……હરણના પગ જેવા પાતળા એના હાથ ! એ હાથને નીચે ટેકવીને એને પોતાના સમગ્ર શરીરનો ભાર જીલી લીધો. એ જોઈને મારું દીલતો દુઃખી થઇ ગયું.
ડાન્સના એક એક સ્ટેપ અને વળતું શરીર…..સૌ કોઈ જોઈને દંગ ! લોકોનો આનંદ જોઈને તો ધ્રુતિ ખુબ ઉત્સાહમાં આવી ગઈ છે. બે હાથને ટેકવીને દેહને જુકાવે છે નમાવે છે અને ડોલાવે છે. માથાને પણ સંગીતના તાલે ડોલાવે છે. જોઈને એક વાત તો માની લીધી કે ધ્રુતિને ડાન્સ કરતી જોવી તે એક લ્હાવો છે. એક અપાહિજ છોકરીના અંગમાં કેવી સ્ફૂર્તિ ! કેટલી ત્વરિતતા !
આહ !
મારા દિલને એ ખુશી આપી રહ્યું છે કે આઘાત, એ નક્કી કરવું કઠિન બની ગયું. ધ્રુતિના ચેહરા પર ન તો કોઈ મુશ્કાન છે કે ન તો દુઃખની પરિછાયા. એ તો બસ સારામાં સારો ડાન્સ પરફોર્મ કરવામાં મશગુલ છે. કોણ જાણે કેમ, પણ મારું દિલ એ ડાન્સ જોઈને કલ્પાંત કરે છે. મનને ઢંઢોળ્યું તો એણે ત્યારે દિલનો જ પક્ષ લીધો. એનું પરફોર્મન્સ પૂરું થયું…કે આખું ઓડિયન્સ ઉભું થઇ ગયું અને એટલી બધી તાળીઓનો ગગડાટ થયો કે ધ્રુતિની આંખો ઉભરાવા લાગી.જીતી લીધા હતા.
Posted in નવલિકા | 5 ટિપ્પણીઓ

Gujarati film BHTD releasing soon

BOSS HAVE TO DHAMAAL

Hello friends,

Its give me a great feeling to keep this post on here. With warm wishes and good support from friends and relatives, my second Gujarati feature film is now ready to release. After almost one year of hard team work and brain storming, i am able to produce one more Gujarati film BOSS HAVE TO DHAMAAL. We are planning to release this movie in entire Gujarat as well as overseas. Kindly watch this film in cinemas near you. This movie will give you a different flavor for sure. Story of this film is written by me.

Last 19th August, there were special show of my first movie Always Rahishu Saathe in Houston city, Texas, USA. Rights holder of this movie and my friend Mr Prashant Munshaw was very happy to inform me about show review. Every one has appreciated my first movie. And still this movie is showing in USA. I am so glad after heard this from him. Hopefully BOSS HAVE TO DHAMAAL movie will be also entertain.

Kindly, request to all of you friends to support my movie. And share about this with your friends. After watching movie, give your valuable feedback.

JAY HIND_ JAY GUJARAT !  🙂  🙂

Image may contain: 2 people, people sitting and text

Posted in પ્રકીર્ણ | 10 ટિપ્પણીઓ

ચોટલી પુરાણ

ચોટલી પુરાણ

વરસાદની સીઝન આવે એટલે અમારે માટે, એક ઉત્સવથી જરા પણ ઓછું મહત્વ નહિ !
અહા, કેટલા બધાં મફતનાં મનોરંજન !
એમાંય ટીનાની ફઈનો છોકરો દીપુડો અમને બધાને કંજુસીયા કહેતો. ટીનાએ તો એને સાચવવો પડે પણ અમારો ધમો એને પૂછ્યા વિના ના રહ્યો. તો દીપુડો અમને ગર્વથી કહેતો કે અમે બધા મફતમાં જ બધી ગેઇમો રમીએ છીએ, એટલે. જો કે એ અમારી સાથે રમે ય ખરો, તો અમે એને મહેમાન ગણીને માફ કરી દેતા અને જોડે રમવા પણ દેતા હો !
મિત્રો, નાના એવા ટાઉનમાં તો અમારા બાગ બગીચા પણ ગરીબ ! અને સમ ખાવા પૂરતું એક સિનેમા ઘર ! તમને દયા આવે છે ને અમારા પર ? હવે હું જે વાત કરવાનો છું ને, એ વાંચીને તમને અમારી ઈર્ષ્યા પણ આવી શકે છે હો !
મૉટે ભાગે તો અમારે માટે એવું બનતું હોય કે અમે બધાં ભેગા થઈને ક્રિકેટ કે કોઈ બીજી ગેઇમ રમતા હોય (થોડુંક વર્ણન કરી લવ) એક દિશાએ થી વેગ પકડતો પવન ફૂંકાય. ગુલાલ ઉડાડતો એ ચારે દિશાને ગજવી મૂકે. કાગળ ને ધૂળ ઉડાડતો એ આકાશ ભણી દોટ મૂકે. દેહને ઠંડક આપતો એ વીંટી જતો. ધરતી, પણ એક અદકેરી સુગંધ ફેલાવીને મઘમઘી ઉઠતી. ફડ… ફડ….પાંખો ફેલાવતા પક્ષીઓ પણ પોત પોતાના માળા ભણી ઉડવા લાગતાં. મેઘ સવારી ને છડી પોકારી આવકારતી ધરતી નાચવા લાગતી. ઘડી બે ઘડીમાં તો વાજડી સાથે વીજળી અને ગડગડાટ સાથે વરસાદ ત્રાટકી પડતો. અમે લોકો પણ એવી હોંશિયારી દાખવતા કે દોડીને જાડ નીચે ઉભા રહી જઈએ. પછી તો સાહેબ અમે પલળીને જ જંપતા !
આજ સુધીનો સદીઓનો રેકોર્ડ છે કે, મહેલ્લાનો કોઈ છોકરો પહેલા વરસાદે મન મૂકીને નાહ્યો નહિ હોય ! ( અપવાદ બીમાર હોય તો ! )સખાઓ, અહા…કેવી મજા આવતી પલળવાની. મજા પછી ઘરે આવીને સજા પણ ભોગવી લેતા. અને એમાંય પણ નરીયા જેવા મજા લેતા, હો !
મારી વાત કરું તો મને બે તમાચા વધારે પડતા, કેમ કે મને તો થોડો પલળું કે શરદી થઇ જતી. સાલું ઘરે આવીને છાનો માનો બેનની હેલ્પ લઈને કાપડા તો બદલી લેતો. જાણે હું ઘરમાંજ હોય એવો ઢોંગ કરીને બારીએ લાગી જવ. પણ એવી છીંકો ચાલુ થાય કે વાત જવા દો. મારી બેનને ખબર પડી જતી કે; મને હવે પડશે, તો ઘણી વાર મારી બેન ફાધરને બીજી વાતે ચડાવી દેતી. પણ દોસ્તો, આપણે સૌ જાણીએ છીએ કે; છીંક એવી વસ્તુ છે કે આજ સુધીના ઇતિહાસમાં એને કોઈ છુપાવી નથી શક્યું. જોકે મેં ઘણી વાર એને છુપાવવા વ્યર્થ પ્રયત્નો કરી જોયેલા છે. પણ બને એવું કે હું છીંકને છેતરવા જાઉં કે એ બમણા વેગે આવે અને ઉપરા ઉપરી ! તોયે ગાલ ચોળતો બારીમાંથી જોયે રાખતો. જાડના પર્ણો પર અટકેલા ટીપાંઓ મોતીઓ બનીને નીચે પડે તે નિરખ્યે રાખું.
વાહ, એ પડતાં પાણીના બિંદુઓ પાણીમાં પરપોટા બનાવતાં, જે કોઈ પણ યઁત્ર ના બનાવી શકે ! જેવો વરસાદ બંધ રહે કે અમારી ટીખળ ટોળી મહેલ્લામાં ભેગી થઇ જાય. આગળ લખેલા લેખ મુજબ તળાવની પાળે તો કીચડને લઇ રમવાનું બંધ હોય ! મહેલ્લાના અલગ અલગ ખૂણામાથી બધા આવવા લાગે. અને એકબીજાની રાહ પણ જોઈએ હો ! એ નિયમો મુજબ બધા વારાફરતી આવે છે. ક્યારેક જ હું પહેલો હોય બાકી નરીયો અને દિલો, બે બહુ જલ્દીથી આવી જાય. દિલો તો એક વાર કહે “ હું તો વરસાદ ચાલુ હતો ને આવ્યો છું પણ કોઈ ના આવ્યું તો કપડાં ય બદલીને આવી ગયો; ત્યાં નરીયો એક આવ્યો. અને આ રીત્યો તો ગામ આખું આવે ત્યારે આવે, જાણે રાહ જોઈને ! … ”
“ બસ હવે બંધ થા ને, તને તો શું બધાને ખબર કે મારા…. ”
“ હા દીલા…પણ આજે બહુ વરસાદ વરસ્યો કેમ ? ” હકો આવી રીતે મારો પક્ષ લઇ લઈને પરમ ધરમ મિત્ર બનેલો છે.
“ હા યારો..મારો વાલીડો આવો જ વરસે અને મારું ખેતર ખેડાઈ જાય ! ” વજો ય ફોર્મમાં આવી ગયો.
વજો હજી તો પૂરું હરખાઈ પણ નહોતો રહ્યો કે, અમને સામેથી ઉમલો આવતો દેખાયો. બીજા બધાને તો ઠીક પણ દિલાને સૌથી વધુ ખીજ ઉમાની. અને બિચારો ઉમલો મને જ મળવા ખાસ આવે. અને હું અમારી ટીખળ ટોળી સાથેજ હોય ! ઉમાને આવતો મેં જોયો કે દિલાને ઈશારો કરીને શાંત જ બેસી રહેવા કહ્યું( વિનવ્યું ) અને વાર્તાને અંતે સૌ સારા વાના થાય એમ, ઉમલો આવીને અમારામાં ભળી ગયો અને કશું અઘટિત ના બન્યું હો !
અમારી ટીખળ ટોળીમાં ખાલી નવલો અને જીલો બે સિવાયના બધા આવી ગયા છે. કોઈને કોઈ, કોઈની સળી સંચો કર્યા વગર રહે નહિ. ટીનાએ જીગાને અવળી બાજુથી વાળ ખેંચ્યા. એ બાજુ જોયું તો બાજુમાં નરીયો. એને પાક્કી ખબર કે નરીયો ગમે તેવો ભલે; એની મશ્કરી કદી ના કરે. એતો ચુપચાપ એની ધૂનમાં જ. પણ અમારી ટોળીનું નામ એમજ ટીખળ ટોળી થોડું પડ્યું હશે. ફરીવાર ટીનાએ વાળ ખેંચ્યા. અને આ વખતે જીગાએ એને રંગે હાથ પકડી લીધો. કેમ પકડી લીધો એના પર પણ થોડો પ્રકાશ પાડી દવ તો વધુ સારું લાગશે હો !
પહેલી વાર ટીનાએ વાળ ખેંચ્યાને બાજુમાં નરીયો દેખાયો.જો નરીયાને કશું કહે તો એ ઓર વધુ મારે અને પ્રુફ વગર ટીનાને કહેવું કેમ ? પણ અમારી ટીખળ ટોળીના લર્નિંગ ફ્રોમ એક્સપિરિયન્સ મુજબ તે નીચું જોઈને ઉભો રહી ગયો. જેવો બીજી વાર ટીનાએ બીજી બાજુ વાળ ખેંચવા હાથ લાંબો કર્યો કે એનો પડછાયો દેખાયો અને આ બાજુ એને અર્જુન વાળી સ્ટાઇલ વાપરીને ટીનાને પકડ્યો. ઉંમરમાં, તાકાતમાં અને શરીર બાંધે; એમ બધી રીતે જીગો નબળો પડે એ ધોરણે આગળ બીજું કોઈ દિલચસ્પ ના બન્યું હો !
વરસાદ પડે ત્યારે તો સૌથી મજાની રમત એટલે ચાલુ વરસાદે પલળવાનું. અને પલળતા પલળતા જે લોકો ઘરમાં રહીને અમને જુએ તેમના જીવ બાળવાના. વરસાદ બંધ થાય એટલે અમે લોકો પહેલું કામ એ કરતા કે તળાવમાં કેટલું પાણી ભરાયું; તે જોવા જતા. કુવામાં કેટલું પાણી વધ્યું તેની નોંધ સરકારી કર્મચારીઓ કરતા અમે વધુ રાખતા. કીચડના લીધે લપસીએ કે કોઈની ઉપર કીચડ ઉડાડીએ તે પણ રમત ગણાતી. જોકે એને પાછળથી સરકારે બિન રમત ગણાવી હતી પણ અમે તો રમીજ લેતા, કોઈની પરવા કર્યા વગર હો !
ટીનાએ, જીગાની ખેંચાવની બંધ કરી કે દલાને કમત સુજી. ઓટલા પર પગ હલાવતો ધમો છાનોમાનો બેઠો હતો. કે જાણી જોઈને એનો પગ સહેજ ખેંચીને ઓટલા પર ચડ્યો. એ જેવો થોડો ઊંચો થયો કે ઉચ્ચાલનના ત્રીજા નિયમ મુજબ ધમો, સરક દઈને ઓટલા પરથી ગબડ્યો. અને સહેજ આગળ ઉભેલ હકા સાથે અથડાયો. ટ્રેનના શન્ટિંગના રિવાજ મુજબ હકો, ગબડીને નમી ગયો. નસીબે સહેજ સાથ આપ્યો કે એના બંને હાથ, શરીર પહેલા જમીનને અડી ગયા અને પડતા બચી ગયો. પડ્યો હોત તો ત્રણ ગણો માર પડેત ! પડતાની સાથે વાગેત અને આખો કીચડથી ભરાઈ રહેત. જો કે આ બેથી વધુ બીક, લોકો તેની ઉતારી પાડેત અને આખો મહેલ્લો ગજાવી નાખે તે હતી.
“ મને કોને ધક્કો માર્યો ? ” હકો અકળાયો અને ધૂંવા પુંવા થતો ધમાને મારવા દોડ્યો કે મેં એને પકડી રાખ્યો. અને હકાને ફિલ્મી ઢબે આખો સીન સમજાવ્યો. એટલે હકો પાછો વળી; વજા સાથે જૂની લમણાઝીંકમાં પડી ગયો હો !
હજી તો માંડ માંડ શાંત થઈને, હકો રમતો હતો કે; બીજા મહેલ્લાના ઇસ્માઇલે આવીને બધાને એક ધ્યાન કરી દીધા. સરદાર પટેલે અલગ અલગ રજવાડાને એક કરીને મહાગુજરાત બનાવેલું તેમ જ ઇસ્માલે અલગ અલગ રમતોમાં પરોવાયેલી ટીખળ ટોળીનું ધ્યાન કેદ્રિત કરી દીધુ.
“ જેમ્સ બોન્ડ જીગાની જાણ બહાર આવેલ એક માહિતી મુજબ અશ્કાની ગર્લફ્રેન્ડની કોઈ ચોટલી કાપી ગયું. સાચી વાત છે ? ” આવીને ઇસ્માઇલે ધડાકો કર્યો.
“ શું ?? બીજું તો ઠીક પણ જીગલા આ બીજા મહેલ્લાના આવીને ખબર આપી જાય તે તો ડૂબી મરવાની વાત છે ” હકાએ કહ્યું કે અશ્કો એને મારવા દોડ્યો.
“ હકલીના….તારી સુશીલાનું માંડ ને ! ”
“ અશોકીયા….સુશીલા હવે પરણી ગઈ છે. એનું નામ નહિ ”
મેં જેવો હકાનો પક્ષ લીધો કે તે તો અશ્કા પર બાજની જેમ તૂટી પાડવામાં તૈયાર ! શરીર આખું એનું ધ્રૂજે. મેં અને દિલાએ એને પકડી રાખ્યો. આખા મહેલ્લાને ખબર કે હકો એકવાર હડકાયા કુતરા જેમ થયો એટલે કોઈના બાપનો વાર્યો વળે નહિ હો !
પણ ચાલાક ઉમો આજે પહેલીવાર એવું બોલ્યો કે અમે બધા તો ઠીક પણ દિલો ય એની ઉપર વારી ગયો.
“ ભાઈઓ, આ લોકો બૈરાની ચોટલી શુ કામ કાપતા હશે ? ”
“ એ સિવાય તો બૈરાનું બીજું શું કાપી શકાય લ્યા ? ” દિલાએ મોટેથી કહ્યું કે, મહેલ્લાની એક મહિલા બહાર કચરો ફેંકવા નીકળ્યા કે તે અવળું ફરીને ઉભો રહી ગયો.
“ કોની વાત કરે છે તું ? ” પેલા બેને ઘાંટો પડ્યો કે ટીનો તો દીવાલમાં ખોતરવા લાગ્યો. અશ્કો આગળ થઈને પોતાનોજ પડછાયો જોવા લાગ્યો, વજો આભમાં જોવા લાગ્યો. ઉમલો તો પોતાના મહેલ્લા બાજુ જવા લાગ્યો. હું અને હકો જવા જતા હતા કે દલાએ બધાના જીવમાં જીવ આણ્યો. “ બેન, આ બધાની ચોટલીઓ કપાય છે તે શું હશે બધું ? ” ભોળા થઈને દલાએ પૂછ્યું.
“ મને તો બધું હમ્બગ લાગે છે. આવે મારી ચોટલી કાપવા, વેલણે ને વેલણે આખો સુજવાડી દવ ”
“ અને કોઈ બૈરી હોય તો ? ” જીગાએ પણ બાકી ના રાખ્યું
“ બૈરી હોય તો તો એનો જ ટકો કરી નાખું. પણ તમે બધા એ કેમ આ ચોટલી પુરાણ ખોલ્યું છે ? ” મહિલાએ એક હાકોટો માર્યો કે અમે બધા પોતપોતાના ઘરમાં જતા રહ્યાં.
Posted in હાસ્યલેખ/ જોક્સ | 2 ટિપ્પણીઓ

હરિ તારી જુદાઈ

               હરિ તારી જુદાઈ

નજરોને વેગળી કરીને દૂર ભણી રેલાવી

અપલક આંખો કરી સઘળી એને ફેલાવી

હામ ખૂટશે હૈયા તણી મન માથે તવાઈ

આજ મારે માપવી છે હરિ તારી જુદાઈ

મન વાંછના ને જીજીવિષા ખભે ભરાવી

હાલ્યો લેવા હાટડી જેણે નવી ખોલાવી

કોઈ ના મળ્યું જ્યાં માલ ભરેલો જાણી

ફંફોસી લીધા ત્યાં સર્વે ખૂણા ને ગુણી

આજ મારે માપવી છે હરિ તારી જુદાઈ

Posted in કાવ્યો/ ગઝલો | 2 ટિપ્પણીઓ

ઘમ્મર વલોણું-૩૫

ઘમ્મર વલોણું-૩૫

મન સાથે રિસાઈ જવાનું તો કેમનું પાલવે ? એવી ભૂલ કરવાનું તો વિચારાય પણ નહિ અને હું એ જ ભૂલ નાદાનીયતમાં કરી બેઠો. ઠંડુ ખાવાથી શરદી અને ઉધરસ થાય. ગરમ ખાવાથી જીભ અને તાળવુ દાઝી જાય. હવે મન સાથે અવળું પડે તો કેવા પરિણામ આવી શકે એવી તો કલ્પના પણ નહોતી કરી. જો કે એવી કલ્પના તો શું કામ કરવી પણ જોઈએ. પહેલા તો એવો વિચાર કરવા બેઠો કે મન સાથે રિસાયો કેમ ? અરે આ શું ? મન તો રૂસણા લઇ બેઠું છે અને એને જ વિચારવાનું કહ્યું. દિલમાંથી એક ઘેરો અવાજ આવ્યો : કઈ પાગલ થઇ ગયો છે કે શું ?

હવે તો મારે પણ શું કરવું એય વિચારી કે કરી ના શક્યો. મન સ્થિર છે કે વિપરીત ? દિલ ધડકે છે કે શ્વાસો ચાલે છે એવું કહેવા વાળું મન તો આજે રિસાઈ ગયું છે. મેં એને ધીરેથી ખલેલ ના પડે એવી રીતે એનાં તરફ જોયું કે એવું તો મ્હો મચકોડી લીધું કે જાણે જન્મો જનમના વેર હોય ! મારે તો એનાં વગર ચાલે એમ નહોતું આથી મેં તો એની સામે જ ટગર ટગર જોયે રાખ્યું. ઘણી પળો એનું મચકોડપણ રહ્યું; પણ એક પળ એવી આવી કે તે પીગળ્યું અને મારી સામે જોયું.

“ તારા જેવું કોણ થાય; કહે શું છે ? ” લપડાક જેવી ધારદાર વાત

“ માનું છું કે હું જ ગુનેગાર હોઈશ, પણ આમ….”

“ અરે બસ કર બસ…એક તો પોતે રિસાય ને ચોર જ કોટવાળ ને ગુસ્સે થાય જેવી વાત. ”

હાશ…..એટલું તો સારું થયું કે મન કશું બોલ્યું. એનું મચકોડાયેલું મ્હો જોઇને તો એવું લાગેલું કે એ હવે જિંદગીભર નહિ બોલે. મેં એ વિષે વિચારવા થોડો પ્રયત્ન કર્યો પણ મન તો હજી મારી સાથે નારાજ હતું.  આથી મારેજ પહેલ કરવી પડશે.

“ સોરી બાબા હવે થોડું સ્મિત લાવ તો હું રીલેક્ષ થાઉં ”

“ કેમ રે રીસાયેલો હતો ને મને મનાવે છે; બેય નો કોઈ પ્રાસ નથી મળતો ! ”

બે હાથ અને ત્રીજું માથું નમાવી ને પ્રતિજ્ઞા કરી કે કદી મન સાથે વાંકું ના પાડવું.

આથી જ કોઈ પંડિત વ્યક્તિએ કહ્યું છે કે મન હોય તો માળવે જવાય અને મન ના હોય તો માંડવો પણ ના ચઢી શકાય !!

Posted in પ્રકીર્ણ | 2 ટિપ્પણીઓ