ભાગો કોક છે !

ભાગો કોક છે !

ભણવાના મામલે અમારી આખી ટોળી મોખરે. ( છેલ્લેથી) એમાંય અમારો ટીનો અને હકો ‘ હસતી-રોતી ’ ના દિવસે અંદરથી ફડક સિંહ ને બહારથી કડક સિંહ. પહેલા હસતી-રોતી મુવીના બારામાં બતાવી દઉં. આજના વોટ્સ એપના જમાનાના ધણા બધા વાંચ્છુક મિત્રોને ધ્યાનમાં લઈને કહું તો, આખા વર્ષની મહેનતનું ફળ ! મતલબ કે પરીક્ષાના પરિણામનો દિવસ. જેને લોકો રીઝલ્ટ કહે છે. તે પળોને હસતી-રોતી નામ કેમ આપ્યું તે તો જગજાહેર અને સરકારી ધોરણે સ્વીકારેલું છે. ટીનો અને હકો ઘણા અંશે ઠોઠ ખરા. એમને તો ખબર જ હોય કે એમનું રીઝલ્ટ કેવું હશે. પણ એટલું સારું કે આઠમા ધોરણ સુધી તો અમે બધા એકજ ટ્રાયલે પાસ થઇ જતા. જે અમારી પોળ કે મહેલ્લાનો એક અણનમ રેકોર્ડ છે. ટીનો હાથમાં રીઝલ્ટ લઈને ઘરે જતો હોય એટલે રાજા મનોરસિંહની સવારી જેમ જતો હોય ! પોળમાં હસતી-રોતી મુવીનો દિવસતો એક બે અઠવાડિયા પહેલા ડીકલેર થઇ ગયો હોય. એટલે સ્વાભાવિક રીતે લોકોથી અમને પુછાઈ જતું. “ રીઝલ્ટ લઇ આવ્યા ? ”
તો અમે લોકો પણ કોઈને ઉતારી પાડતા, એવું નહોતા બોલતા કે “ હાથમાં રીઝલ્ટ જોઇને ય પૂછો છો. તે અમે કઈ રેશન કાર્ડ લઈને કેરોશીન લેવા જતા હઈશું. ”
ના, ના અમે વિવેકી ખરા ને પાછી ઉરમાં હોંશ પણ ખરી. કોઈ પૂછે એટલે ટીનો એકદમ આગળ આવીને કહે કે પહેલે નંબરે પાસ. સામે વાળો એક એક કરોડની નવાઈનાં ભાવ બતાવે એટલે ધીરેથી કહે કે ‘ છેલ્લે થી પહેલા નંબરે ’ પણ અમારો હસમુખ ઉર્ફે હકો, ઉર્ફે હકલો કદી આવું ના કહે પણ રીઝલ્ટને પાછળ છુપાવતો પોતાને પણ ટોળામાં છુપાવે.
આવાજ એક હસતી-રોતીનો દિવસ હકા માટે કાળા ખપ્પર સમો સાબિત થઓ. બે લોકોની વાત પોળમાં ફરતી થઇ જાય. એક તો જે પહેલે નંબરે પાસ થયો હોય; અને બીજા નાપાસ થયા હોય ! પ.પુ.ક.ધુ. 10008 એવા શ્રી હકેશ્વર મહારાજના માર્ક લાલ અક્ષરોમાં જોઇને હેબતાઈ ગયા. વાત આખી પોળમાં અગરબત્તીની સુન્ગંધની જેમ ફેલાઈ ગઈ કે હકો ‘ રોતો ’.
હકાના પૂજ્ય પિતાજીને આઘાત લાગ્યો; મારો છોકરો નાપાસ ??
મહેલ્લાના કોઈ આદર્શ માણસોએ સલાહ આપી. “ તમે હકાને હોસ્ટેલ ભેગો કરો, જુઓ પછી કેવું રીઝલ્ટ લાવે છે ! ” હકાના પિતાજી પાછા બહુ અકડું કે જકડું નહિ. એ સજ્જન લોકોની સલાહને શિરોમાન્ય રાખીને; જેવું ઉનાળાનું વેકેશન પૂરું થયું કે, હકાને જઈને હોસ્ટેલમાં મૂકી આવ્યા. હકો એટલે અમારી ટોળીનો સરદાર જેવો. મહેલ્લો ને ટોળી હકા વિના સુના બની ગયા. અને ખાસ તો દિલો. કાયમ હકો અને દિલો એકબીજાને અવળી ભાષામાં ટપાલ લખે. હોસ્ટેલમાં બધી ટપાલો, પહેલા રેકટરના હાથમાં જાય. દિલાની ટપાલ જોઇને તેઓ દંગ થઇ જાય.
“ અલ્યા હસમુખ, આ એડ્રેસ તો ઠીક છે ગુજરાતીમાં લખ્યું છે પણ બાકીની ટપાલ તો કોઈ અલગ દેશની ભાષામાં લખી છે. ક્યાં દેશમાં તારો મિત્ર રહે છે ? ” સવાલ સાંભળીને તો હકો પહેલા હેબતાઈ ગયો. ગુજરાતના ઘણા જીલ્લાના નામની ખબર નહિ અને બીજા દેશની વાત ??
“ હા ટપાલ લાવો એ પરદેશ રહે છે. ” કહીને હકો ટપાલ લઈને સાપની જેમ સરકતો રૂમમાં ભરાઈ જતો. જેમ દિલો, હકાને યાદ આવતો તેમ હકાને પણ પોળના મિત્રો વગર ફાવતું નહોતું. આથી હકાએ અવળી લીપીમાં દિલાને આમંત્રણ પાઠવતો પત્ર લખ્યો.
આગ તો બેય બાજુ બરાબર લાગી હતી. દિલાએ જીગા તથા ટીનાને પૂછી જોયું પણ અશ્કોય આવવા તૈયાર ના થયો. આથી દિલો ‘ તારી હાંક સુણી કોઈ નાં આવે તો એકલો જાને રે ! ’ પંક્તિઓને સન્માન આપીને હકાને મળવા જવા તૈયાર થયો.
હોસ્ટેલના રેક્ટર બહુ આકરા, હકાએ દિલાને બોલાવ્યો પણ પછી ખબર પડીકે ગેસ્ટ એલાઉ નથી. પણ જુઓને આને નસીબ કહેવાય ! દિલો જેવો હોસ્ટેલમાં દાખલ થયો કે રેકટરે પકડ્યો. “ કોનું કામ છે ? કોને મળવું છે ? ”
એક સામટા બે પ્રશ્ન કરાયા કે દિલો તો ધરતી સાથે જડાઈ ગયો. બગલથેલાનો પટ્ટો મજબુત પકડીને ઉભો રહ્યો.
“ હું દિલીપ…હકા..હસમુખને…… ” લોચા વાળતો દિલો તો કોર્ટના પિંજરામાં હોય તેમ હોસ્ટેલ વચ્ચે જકડાઈ ગયો છે.
“ હમ મ…તમે જ જે પરદેશ રહો છો ? અને કોક અલગ ભષામાં લાખો છો. ” રેકટરે અવળી લીપી વાળી વાત કરી કે દિલો ફોર્મમાં આવી ગયો. નક્કી હકાએ રેકટરને અવળી ફીરકી લપેટેલી છે.
“ હા, હ….હા ” એટલે રેક્ટર તો ખુશ થઈને દિલાને હકાની રૂમ સુધી મૂકી આવ્યા. આથી હકો પણ વિચારી રહ્યો; આવું પણ બની શકે ??
હકોતો હરખનો માર્યો દિલાને બહાર લઇ ગયો. રગડા પેટીસ ખાધી અને સાંજે ફરીને પાછા આઈ ગયા. ફરતા ફરતા દિલાનું ધ્યાન એક નવી લાગેલી ફિલ્મનાં બોર્ડ પર ગયું; તો જીદ લઈને બેઠો કે એ ફિલ્મ જોવા જ જવું છે.
“ દિલા, આપણી અવળી લીપીએ તને અંદર ઘુસાડી દીધો પણ; ફિલ્મ વાળી વાતે મને બહાર કાઢી મુકશે. તું હજી રેકટરને ઓળખતો નથી. ” એમ હકો બોલ્યો કે રેકટરના આવવાનો અવાજ આવ્યો. “ હસમુખ, તારા મિત્રને આવવા દીધો છે પણ રાત્રે બહાર જવાનું નથી. તને તો ખબર છે હં….. ” ને તેઓ નીકળી ગયા.
એ જેવા ગયા કે દિલો ઓશીકું લઈને પાછળ મારવા દોડ્યો. અને દરવાજાને જોરથી ઓશીકું માર્યું.
“ ગમે તેમ થાય પણ ફિલ્મ જોવા તો જવું જ છે હકા. નીચે બેસ કંઈક પ્લાન બનાવીએ. ”
એક વાત તો અમે લોકો દ્રઢ પણે માનતા કે દિલો અને હકો કોઈ વસ્તુની જીદ લે એટલે પાર તો પાડે જ. અને ખરેખર પ્લાન બની ગયો.
રાત પડી કે હોસ્ટેલનો ગેટ બંધ થઇ ગયો. અંદરથી સ્ટોપર મારીને રેક્ટર પોતાના રૂમમાં જતા રહ્યા. ટપોટપ લાઈટો બંધ થવા લાગી. પ્લાન મુજબ ચોખાના કોથળાને વચ્ચેથી કાપીને દિલાએ ઓઢી લીધો. હાથમાં એક ઘસાઈ ગયેલ ઝાડું પકડ્યું અને કપાળે કોલસાથી કાળા ટીલા કર્યા; ગેટની નજીક બેસી ગયો. હકાનો રૂમ પાર્ટનરે છેક રેકટરની રૂમ પાસે જઈને બુમ પાડી “ ભાગો કોક છે. ” એટલે રેક્ટર તો હાંફળા ફાંફળા બહાર દોડી આવ્યા. હકો અને તેનો પાર્ટનર તો ખુબજ ડરી ગયા હોય તેમ ગેટ બાજુ ઈશારો કર્યો. એમને આંખો પર ચશ્મા લગાવ્યા અને નજરને છેક ગેટ બાજુ ફેંકી. જોયું તો કોક બાવા જેવો લાગતો હાથમાં કશુક પકડીને બેઠો છે.
“ હસમુખ આપણે કદી હોસ્ટેલમાં ભૂત થતું સાંભળ્યું નથી કેમ ? ” તેઓ પણ ડરી જવાના ભાવે બોલ્યા.
“ સર, ખબર નહિ પણ કોઈક છે જરૂર. ” તે બોલ્યો પણ અંદરથી જોર જોરથી હસવાની ખણો ઉપડતી હતી.
“ ચાલો બધા જોઈએ. ”
“ પણ અમારે તો એકઝામની તૈયારી…. ”
“ કાલ વધુ વાંચી લે જે. ”
“ મારે તો કાલે વીકલી ટેસ્ટની તૈયારી કરવાની છે કહીને હકાનો પાર્ટનર ચાલ્યો. કે બેયને પ્રલોભન આપીને રોકી લીધા. જેવા તેઓ નજીક ગયા કે દિલો તો બાજુની મુતરડીમાં ભરાઈ ગયો. અને બધા ગેટ ખોલીને બહાર જોવા લાગ્યા. આ બાજુ ટીનો ત્યાં સુધીમાં કપડા પહેરીને તૈયાર.
“ શું છે શું છે ” કરતો તે પણ બહાર નીકળી ગયો.
“ કોઈ તો નથી અહી…. ” રેકટરે કહ્યું.
“ મેં તો નજરે જોયેલું કેમ હસમુખ ? ”
“ હા હા સર…ભૂત પણ હોય ” હકાએ શુર પુરાવ્યો. પ્લાન મુજબ હકાના પાર્ટનરે બાજી સંભાળી લીધી.
“ સર કદાચ મેસ બાજુ ગયું હોય; ચાલો ત્યાં જોઈએ ” કહીને તે મેસ બાજુ લઇ ગયો આ બાજુ દિલો અને હકો આઝાદ થઇ ગયા. એન ઘેન દીવા ઘેન કરીને હકાના પાર્ટનરે રેકટર ને મનાવીને પાછા રૂમમાં મોકલી આપ્યા. અઠવાડિયા પછી રેકટરે એક દિવસ હકાને ઉભો રાખ્યો.
“ હસમુખ, તારો પરદેશી મિત્ર હોલીવુડમાં કામ કરે છે ? ”
“ શું…? ”
અને પ.પુ.ક.ધુ. 10008 એવા શ્રી હકેશ્વર મહારાજની રથ સવારી પાછી અમારા મહેલ્લામાં આવી ગઈ.
Advertisements

About રીતેશ મોકાસણા

દરેક વ્યક્તિ કોઈને કોઈ શોખ સાથે સંકળાયેલી હોય છે.હું પણ મારો એક શોખ અહી કલમ દ્વારા રજુ કરું છું.આશા રાખું કે મારો બ્લોગ વાંચીને એટલા નિરાશ નહિ થાવ કે ફરીવાર આ બ્લોગની મુલાકાત લેવાનું પણ ટાળો.સૌની આશા એવી હોય કે વધુ અપેક્ષાને પ્રાધાન્ય આપીને પહેલ કરીએ,પણ ક્યાંક તેનું અવમુલ્યન થાય ત્યારે દિલ ને ઠેશ લાગે છે.સર્વે પ્યારા વાચકોને ને મારા નમસ્કાર !!
This entry was posted in હાસ્યલેખ/ જોક્સ. Bookmark the permalink.

4 Responses to ભાગો કોક છે !

  1. nimi65 કહે છે:

    નમસ્કાર સખીઓ
    સુપ્રભાત..
    એક અનોખી ‘ઉપાડો તમારી કલમ’ ઓનલાઈન વાર્તા સ્પર્ધા
    આ એક ઓનલાઈન સ્પર્ધા છે. આ સ્પર્ધા ફક્ત લેખિકાઓ માટે છે જે ‘ લેખિકા વાર્તાલેખન ગ્રુપ – સુરત ‘ દ્વારા આયોજિત છે. આ સ્પર્ધામાં તમે દુનિયાના કોઇ પણ ખૂણામાંથી તમારા ઘરઆંગણેથી ભાગ લઈ શકો છો. તમારે માત્ર મર્યાદિત સમાયમાં શક્ય એટલી જલ્દી તમારી વાર્તા અમને “વર્ડ ફાઈલમાં” મોકલી આપવાની છે. જેટલી જલ્દી અમારી પાસે આવશે એટલા વધુ સમય માટે આખી દુનિયાના ગુજરાતી વાચકો સમક્ષ રહેશે અને જેટલા વધુ વાચકો તમને મળશે તમે ઈનામને હકદાર બનશો..”૨૮મીએ” વાચકો સમક્ષ સૌપ્રથમ વાર્તાઓ મૂકી દેવાશે. એ પછી જેમ જેમ વાર્તાઓ આવશે તેમ તેમ મૂકાશે. સ્પર્ધા અંગેના નિયમો આ લીંક પર મળી રહેશે .http://www.pratilipi.com/event/5724293958729728 સ્પર્ધા વિશે વધુ માહિતી માટે નિમિષા દલાલ્ અથવા Sahradayi Modi ( શૈલી -પ્રતિલિપિ )નો સંપર્ક કરી શકો છો.
    તો રાહ શેની જુઓ છો. ? ‘ઉપાડો તમારી કલમ’ અને તમારી “અપ્રકાશિત” ઉત્તમ વાર્તા જલ્દીથી અમને મોકલો..
    આભાર..
    નિમિષા દલાલ…
    http://www.pratilipi.com/event/5724293958729728

  2. nabhakashdeep કહે છે:

    હસતી-રોતી ફિલ્મ એટલે સૌની માનીતી કહાણીની વાર્તા.આપે હૂબહુ શબ્દ દેહે વર્ણવી.વ્યંગ ને બાળચેષ્ઠા સરસ રીતે માણ્યો…શ્રી રીતેશભાઈ.

    અમારી સાથેના એક ભાઈના દીકરા જબરા બહાદૂર..કાયમ બે ટ્રાયેલે પાસ થાય…તમે પ્રથમ વખત પૂછો કે રીઝલ્ટ શું આવ્યું? બે ધડક રોતલ મુખ કર્યા વગર કહે..આ મારી સાથેનો ગોગો તો ચારમાં ડૂલ થઈ ગયો, હું તો એકમાં જ.આવતા વખતે ડબલ માર્ક્સ લાવવાનો….તેમનાં માતુશ્રી પણ એટલા જ હોંશથી સૂર પૂરાવે…અમારો આ ગોધો …એના બાપ જેટલો જ બહાદૂર છે.

    રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s