પરખ

પરખ

“ કહું છું માલા, આજે એક એવો હીરો મળ્યો છે કે તું ખુશ થઇ જઈશ. ”
“ મને તો વર્ષો પહેલા એક હીરો મળ્યો છે તે ખુશ ખુશ જ છું. ” માલા એ પોતાના ઝવેરી પતિ રુદ્રાક્ષને કહ્યું.
“ ઠીક છે તું ભલે મજાકમા લઇ લે. ” સહેજ રોષના ભાવે રુદ્રાક્ષે કહ્યું.
“ દીકરી આવડી મોટી થઇ તોયે; હજી આટલી મજાકને હળવાશથી નથી લેતા મારા નાથ. ”
“ એટલે જ, જો તો ખરી ભલી ” કહીને રુદ્રાક્ષે પોતાની પત્ની માલાના હાથમાં હીરો આપ્યો.
“ વાહ, બહુ ચમક છે. ” કહીને તેણે પોતાના પતિને એક સ્મિત આપ્યું.
“ આહ…તારા એક એક સ્મિત પર તો આવા કેટલાયે હીરા ઓળઘોળ કરું મારી પદમણી ! ”
“ બસ હવે બહુ આગળ ના વધીશ હવે તો દીકરી પણ યુવાન થઇ ગઈ છે. ”
“ કેમ દીકરી યુવાન થાય એટલે આપણે બુડ્ઢા થઇ ગયા કહેવાય ? ”
“ હા જ તો, ખબર છે દશરથ રાજાએ….. ”
“ બસ બસ….આ તો તું દશેક વાર કહી ચુકી છું.” કહીને રુદ્રાક્ષ વળી પોતાના હીરોઓને ન્યાય આપવા લાગી ગયો. સોફાના એક ખૂણે બેઠી બેઠી દીકરી લેપા આ બધું સાંભળી રહી છે. ઘણી વાર જયારે કોઈ મુલ્યવાન હીરો મળે કે તેના ઝવેરી પિતા આનંદમાં આવીને પોતાના મમ્મી સાથે પ્રેમગોષ્ટીમાં મજાક કરી લેતા. આજે તો લેપાને પણ હીરો જોવાની ઈચ્છા થઇ આવી. પોતાના પપ્પા પાસે જઈને બેસી ગઈ.
“ પપ્પા મારે પણ એ હીરો જોવો છે. ” લાડમાં જ તે બોલી.
“ ઓહ…લે બેટા.. ” કહીને લેપાના હાથમાં જાળવીને હીરો મુક્યો.
“ આને વધુ પોલીશ કરવાથી તો કેટલો બધો ચમકી જશે કેમ પપ્પા ? ”
“ હા, તારી વાત સાચી છે. ” પપ્પાએ કહ્યું કે સ્મિત સાથે વળી લેપા પોતાના અભ્યાસમાં લાગી ગઈ.
અર્ધવાર્ષિક અને વાર્ષિક પરીક્ષાઓ તો તોરણ જેમ આવી ને ગઈ. લેપા પણ હવે કોલેજમાં આવી ગઈ છે. નવું બિલ્ડીંગ, નવા પ્રોફેસરો અને ઘણા બધા નવા મિત્રો ! પોતાનો નાનો ભાઈ તો હજી દશમાં ધોરણમાં હતો. આથી પોતાના ઘરેથી તો લેપા જ એવી હતી કે પહેલી વાર કોલેજમાં ભણવા આવતી હતી. માબાપ તરફથી મળેલી સૂચનાને દુપટ્ટા સાથે હમેશા વળગાડી રાખતી.
“ જો બેટા, કોલેજનું જીવન એકદમ અલ્લડ અને નફફટ જેવું છે. સારામાંથી ખરાબ થતા વાર નથી લાગતી. બુરી સંગત જીવન બગાડે અને સારી સોબત સફળ બનાવે ! ”
તો લેપા પણ હમેશા મનમાં એવું જ રાખતી કે મનનો કંટ્રોલ તો હાથવગો હોય ! ચાલવામાં આંખો ખુલ્લી રાખવાથી પગ ખાડામાં ના પડે અને વહેવારમાં બુદ્ધિ ખુલ્લી રાખવાથી મુશ્કેલીઓમાં જીવન ના સપડે.
આમજ લેપાની જીવન નૈયા આગળ વધી રહી છે. પણ થોડા દિવસથી એક જગ્યા એ તેની નૈયા સ્થિર બની ગઈ છે. જો કે એ સ્થિર બને એમાં કોઈ અતિશયોક્તિ નહોતી. તેની આંખોમાં કોઈએ જગ્યા બનાવી લીધી છે. તેના મનમંદિરમાં કોઈ વિરાજમાન થઇ ગયું છે. તેના માટે તો એવું બની ગયું કે.
જેના માટેથી લીધી ખૂબ કાળજી હતી, જેવી તેવી પણ તોયે મરજી
ના ઈચ્છા ધરી કરવા કદી અરજી, થઇ ગયું સઘળું જાણે રે સજીધજી
ક્લાસના એક સામાન્ય છોકરા શ્લોક પર તે વારી ગઈ. પહેલા તો નક્કી ના કરી શકી પણ ઉઠતા, બેસતા, ખાતા-પીતા અને સુતા તેની સમક્ષ શ્લોકની મનમોહક સ્મિત વાળી અદાઓ અને ચહેરો તરવરવા લાગ્યો. પાણી પીતા વેળા, હાથ સ્થિર થઇ જતા, પાણીમાં તેના પ્રતિબિંબો દેખાવા લાગ્યા. મનમાં વિચારોમાં એ હારલા બની ગયો. આંખો બંધ થાય ત્યાં સ્વપ્ના રૂપે હાજર થવા લાગ્યો. આથી દિલને સમજાવીને લેપા એ સ્વીકારી લીધું.
લેપાએ તો સ્વીકારી લીધું પણ તેની સખીઓ, શ્લોકને સ્વીકારી શકતી નહોતી.
“ મને એક વસ્તુ સમજાતી નથી કે શ્લોકને હું પ્રેમ કરું છું. મારે તેને નિભાવવો છે, મારે તેની સાથે પનારો પાડવાનો છે તો તમે લોકો કેમ આટલું મને સમજાવો છો ? ”
“ એટલા માટે કે અમે નથી ચાહતા કે કાગડો દહીંથરું લઇ જાય ! “
“ વાહ રે ! શું કહેવત નો ભરમાર છે ! એકદિવસ તમે લોકો જ મને એ છોકરા માટેથી શાબાશી ના આપો તો કહેજો !
“ શાબાશી ?? ” બધી તેની સખીઓ એક સાથે આશ્ચર્ય સાથે છળી ઉઠી.
“ ચાલો હવે ક્લાસમાં પ્રોફેસર આવી જાય પછી હસીરૂપ નથી બનવું. ”
“ હા અલી ચાલો. ” ને બધી પોતપોતાના ક્લાસમાં જતી રહી.
લેપા બરાબર જણાતી હતી કે એકપક્ષી પ્રેમ કરવો તે પાગલપણની સાથોસાથ નાનો ગુનો પણ છે. આથી એક વાર શ્લોક સાથે મુલાકાત કરવાનું ગોઠવી દીધું. પોતે કોઈ એવી બહાદુર છોકરી નહોતી કે સામે પક્ષે ચાલીને પ્રેમમાં પહેલ કરે. સામે પક્ષે શ્લોક પણ ઘણી વાર પોતાને ત્રાંસી આંખે જોઈ લેતો હતો. એની આંખોમાં પણ પ્રેમની ઘનઘોર વાદળી ઉમટે રાખતી !
“ ટૂંકમાં પતાવું તો એટલું કહીશ કે હું એક સામન્ય ઘરનો છોકરો છું. મોજશોખ મને પોષાય તેમ નથી. તારી અને મારી વચ્ચે જે અમીરી-ગરીબીની ભેદરેખા છે તે બહુ મોટી છે. તારી અને મારી જાત-પાત વચ્ચે જમીન આસમાનનું અંતર છે. ”
“ કહી દીધું ?? ” લેપાએ એક લહેકા સાથે પૂછ્યું.
“ લેપા હું તો તને ખાલી એક પ્યારના ધોધમાં છૂટથી નહાવી શકું છું. ”
“ એજ તો મારે જોઈ છે શ્લોક. મોજશોખની મને બીમારી નથી, અમીરી-ગરીબીને હું જાણતી નથી, સુખ શાંતિ અને પ્રેમથી જીવન નીકળે તે મારી ચાહ છે. અગર તને મારા માટેથી અંગત કોઈ પ્રોબ્લેમ હોય તો કહે. મને મારા મન ને મનાવતા પણ આવડે છે. ”
“ અરે, જેણે એક પગે ઉભા રહીને તપ કર્યું હોય તેને તારા જેવી પ્રેમિકા રૂપે પત્ની મળે. ”
“ તો બસ મને એટલું કહે કે હું જયારે પણ સાદ કરું ત્યારે મારો હાથ પકડી ને મને સાથ આપીશ. ” શ્લોક આગળ બોલે તે પહેલાંજ લેપાએ કહી દીધું. શ્લોકે જોયું કે લેપાનો નિર્મળ ચહેરો એકદમ પવિત્ર અને તાજા ફુલની ખુશ્બુ સભર માલુમ પડયો.
“ લોકો કહે છે કે પ્યારમાં છોકરો હમેશા બહાદુર અને પહેલ કરનારો હોય, પણ આજે હું અને તું બંને સમોવડિયા બનીને એક નવા રાહ પર પગ મુકીએ છીએ. ચાલ આવીજા. કદમ લથડાશે તો એકબીજાને સાથ આપીશું. ” કહીને શ્લોકે આગળ આવીને લેપાનો હાથ પકડી લીધો.
“ હવે તો તારા હાથ એજ મારો નિર્ધાર શ્લોક ! આજથી તારી બની ગઈ, પછી ભલે ને માથે માછલા ધોવાય ! ”
આમ શ્લોક અને લેપા એકબીજા માટે કુરબાન થવાના કોલ આપીને છુટા પડયા.
પ્રેમ એક સુગન્ધ છે કે દુર્ગંધ; બહુ જડપથી પ્રસરે છે. ઉડતી ઉડતી વાત લેપાની મમ્મીના કાને અથડાઈ.
“ લેપા, જે કઈ ચાલી રહ્યું છે તે તારી પાસે જાણવા નથી માંગતી; પણ તું જે રસ્તે જઈ છે તે દુઃખ અને પીડા આપનારો છે. ”
“ મોમ, હું પણ તને જણાવા નથી માંગતી કે જમાનો ઘણો બદલાઈ ગયો છે. ”
“ અમે લોકો તારી કેટલી ચિંતા કરી છીએ તો એટલી વાત કરવાને વ્યથિત તો ખરાકે નહિ ? ” માલાએ હક્ક પ્રસ્થાપિત કર્યો.
“ ચોક્કસ, અને એ પણ પૂછ કે તારે જે મને પૂછવું છે તે બરાબર પૂછ. ”
“ બેટા બહુ જીદ કરવી સારી નથી ”
“ મોમ તું કેમ ભૂલી જાય છે કે હું એક ઝવેરીની દીકરી છું. ”
“ એટલે જ તો કહું છું કે એક સામાન્ય છોકરાના પ્રેમમાં આટલી કેમ બહેકી ગઈ છે ? ”
“ નથી તો હું કોઈનાથી બહેકી ગઈ કે નથી તો મને લાગ્યો પ્રેમ રોગ ! ”
“ તો પછી આવા ગાંડપણ કરીને શા માટે બદનામ થાય છે બેટા ? ”
“ તો શું તું, એવું માને છે કે હું અબુધ છું ? ”
“ ના, બિલકુલ નહિ; તું તો મારી સુશીલ અને સંસ્કારી પુત્રી છે. ”
“ તો પછી શા માટે મારી વાતને પણ અનુમોદન નથી આપતી ? શા માટે મારી વાતને પણ હાંસી બનાવીને ઉડાવી દે છે ? ” સહેજ ઉગ્ર અને આવેશમાં જ લેપાથી બોલાઈ ગયું. બાજુની રૂમમાં તેના પપ્પા રુદ્રાક્ષ કામ કરી રહ્યા છે તેમના કાને એ ઉગ્ર અવાજ ગયો. તેઓ પણ એ ઉગ્ર બોલાચાલીમાં સામેલ થઇ ગયા. તેમની પત્નીએ શ્લોક સાથે પોતાની લાડલી પુત્રીના પ્રેમ પ્રકરણ વિષે વાકેફ કર્યા.
“ જુઓ મેં તો તમને બધી વાતથી વાકેફ કરી દીધા. અને ઘરની બધી વાતો માટેથી પતિ વાકેફ કરે તે તેનો ધર્મ છે. ” માલા બોલીને એક બાજુ ખસી ગઈ.
“ લેપા, તું તો મારી વહલી દીકરી છે, તને બીજું તો શું કહું પણ, આપણું ઘર તો દલિચંદની પેઢી છે. આપણી પેઢીઓમાં અચ્છે અચ્છા ઝવેરીઓ પાક્યા છે. અને તું પણ એક ઝવેરીની દીકરી છે. ”
“ હા સાચી વાત છે. ઝવેરીની દીકરી થઈને એક સામાન્ય ઘરના છોકરાને દિલ દઈ બેઠી છે. ” માલા એ પણ ટાપસી પૂરી.
“ બેટા કંઈક તો કહે, તને એવું લાગે છે કે અમે લોકો તારું ભલું નથી ઇચ્છતા ? ”
“ તમારી વાત ખરી છે પપ્પા કે આપણી પેઢીમાં ઘણા ઝવેરીઓ થઇ ગયા. તમે પણ એ કેમ ભૂલી ગયા કે હું ઝવેરીની દીકરી છું. ”
“ અમે તો બરાબર જાણીએ છીએ પણ તને સમજાવીએ છીએ. ”
“ કેમ દીકરી, પપ્પા સામે પણ આમ બોલવાનું ? ”
“ માલા…એ તો હજી નાદાન છે. ”
“ નથી તો હું નાદાન કે નથી તો બાલીશ. યાદ છે પપ્પા એકવાર તમને એક મુલ્યવાન હીરો હાથ લાગેલો ? ”
“ હા યાદ છે તમને બતાવેલો પણ ખરો…. ”
“ તો તમે એ મુલ્યવાન હીરાને સાચવીને મંદિરમાં રાખી દીધો. તમે જેને સામાન્ય છોકરો કહો છો તે મને અસલી અને મુલ્યવાન હીરો લાગ્યો છે. આથી જ મેં એને મારા દિલ મંદિરમાં રાખી દીધો છે. ”
“ દીકરી તને બધું નહિ સમજાય…હીરો જયારે કાચનો નીકળશે ત્યારે રોવાનો સમય પણ નીકળી જશે; મારી વહલી દીકરી. ”
“ આજથી હું શ્લોકને નહિ મળું, શ્લોક સાથે વાત પણ નહિ કરું. ઠીક છે, તમારી વાત હું માની લઉં છું. પણ એક વર્ષ પછી તમે મારી વાત સાથે સંમત થશો જ ” બોલીને ધૂંધવાતી અને રોષમાંજ લેપા પોતાના રૂમમાં જતી રહી.તેના માંબાપ એને જતી જોઇને ભીંત સાથે જડાઈ ગયા.
સમયનું ચક્ર એક વર્ષ ફરી ગયું છે. લેપા તેના અભ્યાસમાં અને સખીઓ સાથેની ગોષ્ઠીમાં વ્યતીત થઇ ગઈ છે. તેના માંબાપ પોત પોતાની ફરજ બજાવી રહ્યા છે. તેઓ એ પણ ભૂલી ગયા કે પોતાની દીકરી કોઈ સામાન્ય છોકરાને લઈને જીદે ભરાણેલી. કાળના ચક્રે તેમના મગજ પર જે કોઈ અસર કરી; પણ લેપા માટે તો આખું વર્ષ એક કસોટી સમાન સાબિત થયું. રાત દિવસ ભગવાનને એકજ પ્રાર્થના કરતી કે, તેણે એક હીરાની પરખ કરીને કોઈ મોટી ભૂલ નથી કરી તે સિદ્ધ થાય ! અને તેની પરખ એક ઉત્તમ સાબિત થાય.
અંતે એ પણ પળ આવી ગઈ. કોન્વોકેશન ફંક્શન વિધિ માટે હોલમાં લોકો કીડીયારાની જેમ ઉભરાય છે. ત્રણ કે ચાર વર્ષના કોલેજના અથાગ પરિશ્રમે અને ઇન્તેજારીએ સૌ કોઈ માંબાપ ઉતાવળા થઇ રહ્યા છે. તો સામે પક્ષે વિદ્યાર્થીઓ પણ પોતાના પરિશ્રમને ઉત્તમ પરિણામ મળે તે માટેથી ઉત્સુક છું. લેપા પણ આજે પોતાના માંબાપને લઈને હોલમાં આવી ગઈ છે.
“ તું તો આજે ફર્સ્ટ નંબર લાવવાની હોય તેવી ખુશ દેખાય છે. ”
“ એવું જ સમજો પપ્પા. ” ને શાનમાં સ્મિત ફેલાવતી રહી. એક હરોળમાં શ્લોક પણ પોતાના માંબાપ સાથે બેઠો છે. મંદ મંદ હસી રહ્યો છે. ચેહરા પર ગુમાનાની કોઈ રેખા નથી. કે નથી તો આંખોમાં અભિમાન ! બસ કયારેક ત્રાંસી નજરે લેપા સામે જોઈ લે છે ને દિલાસો મેળવી લે છે. લેપા પણ શ્લોક સામે જુએ છે ને ઈશારાની ભાષામાં પ્રત્યુત્તર આપીને પ્રેમની આપ લે કરે છે.
સૌની ઈંતેજારીના અંત રૂપે ચાન્સેલર ઉભા થયા અને સૌને સંબોધીને કહેવા લાગ્યા. પ્રાથમિક અને ઔપચારિક ભાષણ આપીને તેમણે જેના માટે સૌને તીવ્રતાથી ઇન્તેજારી છે તેની ઉદ ઘોષણા કરી.
“ વ્હાલા વડીલો અને મિત્રો, જેની આપ સૌ ઇન્તેજારી રૂપે મને સાંભળી રહ્યા છો તેનો અંત લાવું છું. આ વર્ષનો સ્કોલર અને પ્રાઇમ સ્ટુડંટ નો એવોર્ડનો હકદાર અને વિજેતા છે શ્રી શ્લોક વનેલા. ” જેવું નામ જાહેર થયું કે લેપાતો ખુરશી પર ઉભી થઈને જોર જોરથી તાળીઓ પાડવા લાગી. લોકોએ પણ શ્લોકને તાળીઓથી વધાવી લીધો.
“ મિત્રો તાલીઓને બચાવીને રાખો, હજી પણ સમાપ્ત નથી થયું, શ્રી શ્લોક વનેલાને એક અગ્રીમ કંપની તરફથી બાર લાખ સી.ટી.સી. માટે જોબ ઓફર કરેલ છે. ”
હોલમાં ફક્ત તાળીઓએ સ્થાન લઇ લીધું છે.
“ જોયું હું નહોતી કહેતી ” લેપા બોલીને પોતાની મોમને વળગી પડી.
Advertisements

About રીતેશ મોકાસણા

દરેક વ્યક્તિ કોઈને કોઈ શોખ સાથે સંકળાયેલી હોય છે.હું પણ મારો એક શોખ અહી કલમ દ્વારા રજુ કરું છું.આશા રાખું કે મારો બ્લોગ વાંચીને એટલા નિરાશ નહિ થાવ કે ફરીવાર આ બ્લોગની મુલાકાત લેવાનું પણ ટાળો.સૌની આશા એવી હોય કે વધુ અપેક્ષાને પ્રાધાન્ય આપીને પહેલ કરીએ,પણ ક્યાંક તેનું અવમુલ્યન થાય ત્યારે દિલ ને ઠેશ લાગે છે.સર્વે પ્યારા વાચકોને ને મારા નમસ્કાર !!
This entry was posted in નવલિકા. Bookmark the permalink.

6 Responses to પરખ

  1. dee35 કહે છે:

    સરસ વાર્તા.આભાર.

  2. shwetadave09 કહે છે:

    Hello Ritesh, I have nominated you for the very inspiring blog award, hope you will accept it.

  3. sushma harish કહે છે:

    Tranlsation read was not very effective though…

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s