માંકડા ને અરીસો !

માંકડા ને અરીસો !
સમ્રાટ અકબરનો દરબાર દોબદોબ ભરેલો છે.બધા સામંતો,દરબારીઓ,દિવાનો,સેનાપતિઓ,નગરશેઠો આવી ગયા છે.બધા દરબારી કામગીરી ચાલુ થાય તેની રાહ જોઈ રહ્યા છે.પણ અકબર હજી આમતેમ આંટા મારી રહ્યા છે.ઘડી આંટા મારે છે તો ઘડી સિંહાશન પર બેસે છે.બધાને ખબર છે કે અકબર કેમ આમ કરે છે,કારણ કે તેનો માનીતો બીરબલ હજી આવ્યો નહોતો.રોજ માફક આજે પણ અકબરે સિપાહીને તેડવા મોકલી આપ્યો છે.પણ છતાં બીરબલ નથી આવ્યો તેની ચિંતા પણ થાય છે..કોઈ બોલી ઉઠ્યું  ‘જહાંપનાહ, હવે કામગીરી ચાલુ કરીએ ?? ’
‘ હા કરીએ પણ હું કોઈની રાહ જોઈ રહ્યો છું.’ આસન પર બેસતા અકબરે કહ્યું.
‘ બીરબલ તો આપણી કારોબારીનો સભ્ય પણ નથી ને તમે તો આજે કોઈક સરપ્રાઈઝ આપવાના હતા તેનું કેવાકનું છે ? ’ નગર શેઠે પૂછ્યું.
‘ હા શેઠ હા..પણ બીરબલ મારો અંગત એડવાઇઝર છે,યાર થોડી બસ રાહ જોઈ કે સમજો બધું થાળે પડી જશે. ’
‘ હા જહાંપનાહ, પાછું બીરબલ વગર તુક્કા કે મોજ કોઈ ના કરાવી શકે.કેવું સર સેનાપતિ ? ’ એક સામંત બોલ્યો.
‘ હા તે વાત માં કંઈક દમ ખરો ભઈલા !! ’ ને દરબાર માં એક જીણી હાસ્યની ફુવારી રૂમઝુમી ઉઠી.
અકબર પણ મુછ પર તાવ દેતો મરક મરક હસે છે ને બધાની સામે જુએ છે.એટલામાં સિપાહી દોડતો અંદર આવ્યો કે અકબર ને થોડી રાહત થઇ ‘ બોલ ગોલા, શું ખબર ’ ?
ત્યાજ પાછળ બીરબલ જગમગ કરતો આવ્યો ને બધા દરબારીઓમાં ચણભણાટ થવા માંડ્યો.
‘ બીરબલ તારે મોડા પડવાની ટેવ પડી ગઈ છે કે પછી…..’ અકબર ગર્જ્યો.
‘ પછી મતલબ જહાંપનાહ ’ નગરશેઠે  વચ્ચે થી પૂછ્યું.
‘ પછી મતલબ રસ્તામાં સિપાહી સાથે વાત કરવાની ટેવ પડી ગઈ છે ! ’
ત્યાંતો આખો દરબારગઢ હાસ્યના હુલ્લડમાં ફેરવાઈ ગયો.કે સૌએ માન્યું કે બીરબલ તો બીરબલ જ છે.
અકબર ઉઠ્યા અને માઈક ને ચેક કરીને બોલવાનું ચાલુ કર્યું.
‘ દરબારમાં હાજર સમગ્ર પ્રજાજનો ને મારા નમસ્કાર ! આપણો દરબાર ઘણા સમયથી એક અવિરત ધોધ, ધોધ નહિ પણ ઝરણાની માફક વહે છે તો…છેલ્લા ઘણા સમયથી બીરબલ ની ઈચ્છા હતી કે કંઈક નવું કરવું અને એવું નવું કરવું કે આપ સૌનો જુસ્સો ને જોમ કાયમ મધના ઘડાની જેમ નીતરતા ને રસ જરતા રહે ! તો પ્રપોજલ એવો હતો કે દેશના એવા નરબંકા ને તેમના સાહસ કે સિદ્ધિ માટે સન્માન આપવું અને એવોર્ડ રૂપે નગદ પાંચ હજાર રૂપિયા આપવા. ’ બધાએ વાત ને તાળી પાડીને વધાવી લીધી.
‘ શાંતિ શાંતિ….હવે આપણા નાયકજી વારાફરતી બધાના નામ જાહેર કરશે. ’ કહીને અકબર નીચે બેઠા અને નાયક ઉભા થયા.હાથમાં એક પેપરનું બંડલ છે.એક પેપર ખોલી ને તેમણે બોલવાનું ચાલુ કર્યું. ‘વ્હાલા નગરજનો,જહાંપનાહ અકબરની રાહબરી હેઠળ જે પ્રસ્તાવ રખાયેલો તેને સર્વે કારોબારી સભ્યો એ નતમસ્તક સ્વીકારેલ છે,અને જે સિદ્ધિ કે સાહસમાં અજોડ છે તેમના સાહસને બિરદાવવાની વાત છે કોઈને પણ પોતાની સાહસ કે સિદ્ધિ પર એનાથી વધુ ગર્વ હોય તેમને એવોર્ડ વેચાય જાય પછી રૂબરૂ બીરબલ ને મળવું ’
‘ મને શું કામ જહાંપનાહ…નહિ નહિ મને નહિ પણ જહાંપનાહ અકબર ને વિરોધ કરવો. ’ (મારો શું કામ બધી વાતમાં જીવ ખાવાનો, પગાર તો તોય એટલો જ મળે છે વાલીડાવ ! ) બધા ચુપ થઇ ગયા. પીન ડ્રોપ શાંતિ !!
‘ તમે આગળ વધો નાયક ’ અકબરે કહ્યું એટલે નાયક બે ડગલા આગળ થયા ને અકબર સામે જોવા લાગ્યા.
‘ આગળ વાંચો… આવા ને આવા ડોબા લોકો બીરબલ ની મહત્તા વધારે છે.પછી કહેશે કે હું બીરબલ ને વધુ માન આપું છું. ’ અકબર બબડવા લાગ્યા.
‘ વધુ ઠપકો ના મળે તે હેતુથી નાયકે આગળ ચાલુ કર્યું, ‘ તો સૌથી પહેલો જય કિશાન એવોર્ડ છે.ઘણી તપાસ ને માહિતી ને ધ્યાન માં રાખી ને એવોર્ડ ખેડૂત ખમણવાળા ને જાય છે….તાળીઓ ….ખેતશી ખમણવાળા હાજીર હો ‘ ધીરે ધીરે ખેડૂત બધાની વચ્ચે આવ્યો. ને બીરબલ ને હાથ જોડી ને સલામ કરી.એટલે અકબર લાલ પીળો થઇ ગયો પણ ચુપ રહ્યો ‘ બીરબલ એમની સિદ્ધિ જરા કહો હવે પછી જે આવે તેની સિદ્ધી કે સાહસ તમારે કહેવા એ મારો હુકમ છે.’ને તેમણે હાથ જરા હવામાં હલાવતા કીધું. ‘ખમણની ખેતી કરે છે બીરબલ તે ?? ’ આશ્ચર્યથી અકબરે પૂછ્યું.
‘ ના હુજુર તેમના વડીલો ખમણનો બિજનેસ કરતા પણ ખેતશીને ખમણની નફરત હતી આથી ખેતી કરે છે, નામદાર….આ ખેડૂતે એક એવું કામ કર્યું છે કે અત્યાર સુધી કોઈએ નહિ કર્યું હોય ! ’
‘ એવું કેવું કામ ??? ’  સૌએ મ્હોમાં આંગળા નાખી ને એકસાથે પૂછ્યું.
‘ શાંતિ ..તેમણે લીમડાના ઝાડ પર કેરી ઉગાડીને એક નવો રેકોર્ડ બુક કરી લીધો છે. ’
‘ લીમડાના ઝાડ પર કેરી ????? ’  બધા તો મ્હોમાં આંગળા નાખી ગયા. એટલે ખેડૂતે ખુદ સમજાવ્યું.
‘ જુઓ એક વાર હું લેપટોપ લઇને ખેતરે ગયેલો.મારો ફોટો પાડવા ગયો ત્યાં મારી પર કાગડો થૂંકી ને ઉડ્યો કે લેપટોપ ફરી ગયું આથી લીમડા થતા આંબાના બન્ને ઝાડના પિકચર આવી ગયા.મારા સને આંબાના પાન પિકચરમાંથી કાઢી નાખ્યા.જેથી લીમડા પર કેરી ઉગેલી હોય તેવું પિક્ચર દેખાવા લાગ્યું.એ જોઇને બે કોઈ અજાણ્યા લોકોએ તે ફોટો લઇ લીધો પછી ખબર પડી કે બહારના દેશમાં મારી ખેતીની ખુબ વાહ વાહ થઇ,અને મને શાબાશી આપી. ’
‘ ક્યાં દેશો માં ‘
‘ નેપાળ બાંગ્લાદેશ વિગેરે વિગેરે ’  ને સૌ એ તાળી પાડી ને વધાવી લીધો.
બિરબલે ખુલાસો કર્યો એટલે હાસ્યની લહેર ફરી વળી. ‘ ઓકે નેક્સ્ટ ’
‘ હવે પછી નો એવોર્ડ જય જવાન એવોર્ડ છે જે જાય છે ઢચુપચુ લાલને ’
‘  નામ ઢચુપચુ અને જય જવાન એવોર્ડ ??? ’  બધા અંદરો અંદર ગણગણવા લાગ્યા.  
‘ શાંતિ શાંતિ……. ઢચુપચુ લાલે પાડોશી દેશ ને હંફાવેલ આથી તેમને આ એવોર્ડ મળે છે ’  નાયકે નામ જાહેર કર્યું એટલે બિરબલ અદબ વાળીને ઉભો થયો.
 ‘ નામદાર,હું ઉત્તર ભારતની ટુરમાં નીકળેલો,બોર્ડરે હું રસ્તો ભૂલી ગયેલો આથી આર્મી વાળાએ મને તેમની છાવણીમાં રાત રોકાવા માટે જગ્યા આપી.સોરી નામદાર પણ આગળની વાત કહેવી સારી નથી લાગતી, સ્વમુખે સ્વની પ્રશંસા !! ’  કહી ને તે નીચું મોઢું રાખી ને બાજુંમાં ઉભો રહી ગયો.આથી અકબરે બીરબલે ને ઈશારો કર્યો એટલે બીરબલે જણાવ્યું.
‘ વાત એમ હતી કે સાંજના જમણમાં છોલે ભટુરે હતા અને તેની ભાવતી વાનગી આથી ખુબ ખાધેલા અને વોકિંગ કરવા નીકળ્યો કે ભૂલો પડી ગયો.વળી રાત્રે ઊંઘમાં ચાલવાની આદત કે દુશ્મનની છાવણીમાં જતો રહ્યો.બધા શાંતિથી ઊંઘતા હતા,ભેગો આ પણ સુઈ ગયો.મધ્ય રાત્રે ચણાએ તેની તાકાત બતાવી.ભયાનક તોપો ચાલી કે ગેસ થી ગુંગળાઈને બધા મરી ગયા.આસપાસની છાવણીઓમાં ગેસની અસરથી કેટલાએ જવાનો બેભાન થઇ ગયા. ’
‘ વાહ શાબાશ જવાન ! નામદાર,તમારે તેને કંઈ વધુ કહેવું છે ? ’
‘ ચોક્કસ એક વાત કહીશ કે દેશને હાની ના પહોંચે તે માટે હવે પછી છોલે ભટુરે તેને ખાવાના બંધ !! ’
‘ કેમ હુજુર ? ’
‘ એતો સારું થયું કે તું દુશ્મન ની છાવણી માં જતો રહ્યો નહીતો આપણા દેશના જવાનો સાફ થઇ જાત ને !!!  ’ બીરબલે કહ્યું કે હોલમાં ચારે બાજુ બધા જોરજોરથી હસવા લાગ્યા.
‘ ઓકે નેક્સ્ટ ’
‘ હવે પછીનો એવોર્ડ એક સન્નારીને જાય છે જેની જોડ મળવી આ જગતમાં મુશ્કેલ છે જેણે પતિને શરાબ સેવન થી વિમુક્ત કરાવેલ છે. ’
‘ હા હુજુર, નાયકની વાત સાચી છે. તેનો પતિ ખુબ પીતો અને મિત્રોને ભેગા કરીને પાતો.કંટાળીને એણે એક એવો કિમીયો જમાવ્યો કે બાદમાં બધું થાળે પડી ગયું. ’ બીરબલે છાતી કાઢી ને કહ્યું.
‘ વાહ શાબાશ !  બીરબલ જરા વિગતે સમજાવશો બધાને ? ’
‘ ઓફકોર્સ, એકવાર તેના પતિએ પોતાના ઘરે બધા મિત્રો ને પાર્ટી કરવા બોલાવ્યા.આથી તેણે પોતાના પતિને કરિયાણું લેવા બજારમાં મોકલી આપ્યો.તે જેવો બહાર ગયો કે તેના મિત્રો ઘરે આવ્યા.પણ બધા એ જોયું કે મિત્ર ઘરે નહોતો આથી પૂછપરછ કરી.વધુ માટે તો બધાએ વિડીઓ કલીપ જોવીજ બહેતર છે.
‘ ઓકે , વિડીઓ પ્લે કરો….. ’
‘ આવો,આવો.બધા ….. ’ બધા મિત્રો નું સ્વાગત કરીને લીવીંગ રૂમમાં બેસાડ્યા.
બધા જુએ તો પોતાનો જીગરજાન મિત્ર દેખાતો નથી.આથી બધા એકબીજા સામે જોવા લાગ્યા.ક્યાંક પાર્ટી બંધ તો નથી રાખીને !
એકે વળી હિંમત રાખીને પૂછ્યું. ‘ ભાભી અમારો મિત્ર કંઈ દેખાતો નથી,ક્યાં ગયો ?  ’
‘ અરે ભાઈ , વાત જવા દો ! હમણાથી તો બહુ બગડી ગયા છે. એના મગજનું કોઈ ઠેકાણું નથી.વાતવાતમાં મારી સાથે જઘડે છે અને મારવા દોડે છે.અને ઘરે કોઈ મહેમાન આવે તેને પણ આ હોકી જોઈ ?? હોકીએ ને હોકીએ મારે છે ને હું કઈ વચ્ચે બોલું તો મને પણ મારવા દોડે છે…તમે લોકો પણ કંઈ કહેતા નથી ???  ’  પેલીએ કહ્યું. દિવાલ પર હોકી ટાંગેલી જોઈ અને બધા ગભરાયા.ધીરેધીરે, એક પછી એક બધા જતા રહ્યા.એટલામાં તેનો પતિ આવ્યો.ઘરમાં કોઈને જોયા નહિ એટલે પત્નીને પૂછ્યું.  ‘ મારા મિત્રો આવેલા ? ’
‘ હા આવેલા ને ! પણ તમારા મિત્રો તો ખરા હતા, તમારી પ્રિય વસ્તુ માંગી બેઠા, જેને તમે જાન થી તો ઠીક પણ મારાથીયે વધુ ચાહો છે તેવી હોકી ની માંગણી કરેલી બોલો !!! કહે કે અમને આ હોકી આપોને. ’
‘ તો પછી ….? ’
‘ તમને તો ખબર કે હું કેટલી ભોળી છું, હું હા નો પાડી શકી ને બધા બીચારાવ વિલા મ્હો કરીને જતા રહ્યા, મને ખબર છે તમને મારા કરતા પણ હોકી વ્હાલી છે એટલે મેં કુ મારાથી કેમ અપાય ?? ’
‘ અરે ! ગાંડી તે આ શું કર્યું….’  કહેતા તો હોકી લઈને દોડ્યો જે બાજુ બધા મિત્રો ગયેલા. અને જોર જોરથી બુમ પાડીને ઉભા રાખવા લાગ્યો.  ‘ એ લેતા જાવ એ લેતા જાવ ! એ લેતા જાવ એ લેતા જાવ !એ લેતા જાવ એ લેતા જાવ ! ’
બુમ સંભાળીને બધાએ પાછળ જોયું.તો મિત્ર હોકી લઈને તેમની તરફ દોડી રહ્યો છે.આથી બધા એ માન્યું કે મિત્રની પત્ની સાચું કહેતી હતી.આતો ખરેખર મારવા આવે છે. ભાગો નહીંતો હોકીએ ને હોકીએ મારશે. ’ ને બધા દોડ્યા.
‘ તો નામદાર આ છે તેમના કરતુત ની કહાણી. ’ સૌએ તાળીઓ પાડીને સન્નારીને વધાવી લીધી.
‘ હવે પછીનો અવોર્ડ જાય છે વીર બહાદુર નો… જેણે હાલમાં જ બહાદુરી બતાવેલ છે….તેવા વીર ફદકસિંહ ને ’
‘ ફદકસિંહ ની બહાદુરી અત્યારે ઘરે ઘરમાં પંકાઈ ગઈ છે.કાલે બપોરે કૂવામાં એક છોકરો પડી ગયેલો,ગામ આખું કૂવાના કિનારે આમતેમ જોતું રહ્યું પણ જેવા ફદકસિંહ ઘટના સ્થળે ગયા કે એક પળ નો પણ વિચાર કર્યા વગર કૂવામાં કુદકો મારીને છોકરાનો જીવ બચાવી લીધો.એ અલગ વાત છે કે બહાર નીકળ્યા પછી ફદકસિંહ અડધી કલાક પછી ભાનમાં આવેલા. ’
‘ વાહ ફદકસિંહ,તારી બહાદુરી નો કોઈ જવાબ નથી.એમને પાંચ ની જગ્યાએ સાડા પાંચ હાજર ઇનામમાં આપજો. ’  અકબર ખુશ થઇ ગયા.
‘ બહુ સારી વાત છે હુજુર પણ એવોર્ડ આપતા પહેલા મારે એક વાત નો ખુલાસો જોઈએ છે, મારે એ જાણવું છે કે મને કૂવામાં ધક્કો કોણે મારેલો ?? ’  ફદકસિંહ રાતી પીળી આંખો કરતા બોલ્યા કે બધા એકબીજા સામે જોવા લાગ્યા.
‘ એ બધું એવોર્ડ વિતરણ વિધિ પતે પછી.બીરબલ એને છ હજાર અને એવોર્ડ આપીને રવાના કરો……’ અકબરે શાંતિથી કહ્યું કે નાયક આગળ બોલ્યા.
‘ બધા હસવાનું બંધ કરો તો આગળ બોલું  ’  અકબરે બધા સામે કરડાકીથી જોયું કે શાંતિ છવાઈ ગઈ.
‘ હવે પછીનો એવોર્ડ થોડો મસ્તી અને રમુજ વાળો છે.સૌથી મુર્ખ માણસ નો,અને એવોર્ડ માટે પસંદ કરાયા છે શ્રી મસ્તુ ભાઈને. ’ સૌએ તાળીઓ પાડીને તેમનું સ્વાગત કર્યું.
‘ એમનું કહેવું છે કે કેળા ની છાલ પર સરકવાથી પડી ના જવાય અને એ સિદ્ધ કરવા માટે છેલા તેત્રીસ વર્ષ થી કેળા ખાઈને છાલ પર સરકીને પડે છે ને કહેતા જાય છે કેળું કાચું હતું એટલે પડ્યો. ’
‘ હા તે સાચી જ વાત છે ને કેમ અમથારામ ? ’  
‘ અમથારામને અમથા અમથા હેરાન નથી કરવા,તમારો એવોર્ડ લો ને મજા કરો ’  બીરબલે કહ્યું કે સભાગૃહમાં ખડખડાટ સંભળાયો.
‘ ઓકે નેક્સ્ટ ’  અકબરે હસતા હસતા કહ્યું.
‘ બીજા વીર યુવાન છે જેની સિદ્ધિ એક વિરલ અને અનોખી છે મહા આળસુ યુવાન એવોર્ડ જે જાય છે તલપાપડ સિંગ ને  ’
‘ હા તો તલપાપડને મહા આળસુ તરીકે એટલે પાસ કર્યો છે કે એક વાર તેણે સ્લો કાર રેસમાં ભાગ લીધેલો તેના માટે એવોર્ડ મળે છે. ’  બીરબલે કહ્યું કે અકબરે તલપાપડ ને વધુ કહેવા કહ્યું.
‘ જી નામદાર ! એવું હતું કે મારા ગામમાં કાર રેસ હતી એમાં મેં ભાગ લીધેલો. લોકોએ વાંધો ઉઠાવ્યો કે હું સૌથી પહેલા પહોંચી ગયો છતાં કેમ મને પહેલો નંબર ?? ’
‘ અલ્યા ડફોળ ધીમી રેસમાં તું સૌથી પહેલા જતો રહ્યો તોયે નંબર ??? ’ અકબરે બહુ જીણવટથી પૂછ્યું.
‘ હા જહાંપનાહ તે સાચું કહે છે ’  અકબરે વધુ ડિટેલમાં કહ્યું. ‘ તેણે કાર સ્ટાર્ટ કરી ને અડધે પહોંચી ગયેલો પછી યાદ આવ્યું કે રેસ ફાસ્ટની નહિ પણ સ્લો ની છે પણ પછી બ્રેક મારવાની આળસ આવી તો સૌથી પહેલો પહોંચી ગયો. ’  
બિરબલે ખુલાસો કર્યો એટલે હાસ્યની લહેર ફરી વળી. એટલામાં કોઈ એકે કહ્યું કે આના કરતા તો હું વધુ આળસુ છું. તો બીજો કહે હું પણ….એટલે અકબરે ઘાંટો પડ્યો ‘ ચુપ…ચુપ બેવકૂફો ’  કે બધા શાંત થઇ ગયા. ‘ હવે કહે તું કેવી રીતે આળસુ છે ? ’
‘ મને દશ વાર ઉઠાડે પછી ઉઠું ને ચા પીને વળી સુઈ જાઉં છું. ’
‘ ઓહ બસ એટલો જ અરે ! મૂરખા,આની પાછળ સાત મહિના થી ધક્કા કરીએ છીએ કે તેનો સ્લો કાર રેસમાં પ્રથમ નંબર કેવી રીતે આવેલો ? ને દર વખતે આળસનો પીર વાત ટાળી દેતો.’ બીરબલે ચોખવટ કરી પણ સભામાં તો ગોકીરો મચી ગયો.હું વધુ આળસુ હું વધુ આળસુ  ……
ત્યાતો અકબરે ચિલ્લાઈને બુમ પાડી ‘ અરે તમે બધા આળસુના સરદાર હોય તો પછી રાજ કેમ કરી ચાલશે ? ’  કહીને તે રાજભવનમાં ચાલ્યો ગયો ને,બીરબલ ટોળાને વિંધી ને બબડતો બબડતો ઘરે જતો રહ્યો.  ‘ માકડાને અરીસો ના બતાવાય ! ’
Advertisements

About રીતેશ મોકાસણા

દરેક વ્યક્તિ કોઈને કોઈ શોખ સાથે સંકળાયેલી હોય છે.હું પણ મારો એક શોખ અહી કલમ દ્વારા રજુ કરું છું.આશા રાખું કે મારો બ્લોગ વાંચીને એટલા નિરાશ નહિ થાવ કે ફરીવાર આ બ્લોગની મુલાકાત લેવાનું પણ ટાળો.સૌની આશા એવી હોય કે વધુ અપેક્ષાને પ્રાધાન્ય આપીને પહેલ કરીએ,પણ ક્યાંક તેનું અવમુલ્યન થાય ત્યારે દિલ ને ઠેશ લાગે છે.સર્વે પ્યારા વાચકોને ને મારા નમસ્કાર !!
This entry was posted in હાસ્યલેખ/ જોક્સ. Bookmark the permalink.

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s