સહાય કરો દિનાનાથ ! (નવલિકા)

સહાય કરો દિનાનાથ !

‘ આવો પરમજી , હું તમારી જ રાહ જોતો હતો ’

‘ કેમ વળી કઈ ખાસ વાત છે ?  ’

‘  એવુ જ ગણો ને,બેડ નંબર ૨૩૭ પર એક વૃદ્ધ બહેન આવ્યા છે. આઈ થીંક શી નીડ યુ ’

કહીને ડોકટર સુજાન ઉભા થયા. પરમે ‘ ઠીક છે ’ કહીને જનરલ વોર્ડના બેડ નંબર ૨૩૭ ભણી પગ ઉપાડયા.પરમે બેડ તરફ જોયું તો એક માજી જેવા લાગતા બેન ઓશિયાળું મોઢું કરી ને બેઠા હતા સાથે કોઈ બેન હતી લગભગ તેમની પુત્રવધુ જણાતી હતી. પરમ બધા બેડ પાસેથી પસાર થાય છે કે બધા દર્દીઓ તેની સામે જોઇને હસે છે તો કોઈ વળી નમસ્કાર કરી ને માથું જુકાવી પ્રણામ કરી ને માન પણ આપે છે.

‘ નમસ્તે ’ કહીને પરમ તેમની સમીપે બે હાથ જોડીને ઉભો રહ્યો. ને તેમની સામે જોઈ રહ્યો ને રાહ જોવા લાગ્યો કે કોઈ પ્રત્યુત્તર મળે ! પણ તેઓ તો નીચું જોઇને બેસી જ રહ્યા.

‘ માસી,.નમસ્કાર ’ ફરી તે બોલ્યો પણ હજી તે ચુપ જ છે ને મોઢું જાણે મચકોડતા હોય તેમ થોડું આડું ફરી ને બેસી ગયા.

‘ સાયેબ તે કશું ની બોલે..દવાખાને લાયા તારના ભુરાટા થાય છે જોવો ને કેટલું શરીર ધખે છે ને ડોકટર સાહેબે દવા આપી છે તે પણ પિતા નથી. દવા ના પીએ તો પસી દાખલ થવું ની પડે ?  ’ સાથે આવેલા બેને કીધું.

પરમે ઇશારાથી તેમને બાજુ પર હટી જવા કહ્યું. ને તે એકદમ તેમની નજીક જઈને બેસી ગયો.ને તેમના કપાળ પર હાથ મુકી ને બોલ્યો

‘ બેન કઈ વધુ તાવ નથી..દવા લેવાની કોઈ જરૂર નથી…બરાબર ને માસી ? ’ કહીને પરમ માજીના પ્રત્યાભાવ નીરખવા લાગ્યો. એક આછા મલકાટ થી તેઓ બોલ્યા

‘ હા દીકરા ..જો ને અમારી સરલા માનતી જ નથી ને ! ’

‘ સરલા બેન એટલે તમારી દીકરી ? ’

‘ દીકરી કહો કે વહુ મારા માટે તો એ દીકરી જ છે ..બચાડી મને માં ની જેમ રાખે છે.’

‘ બહુ સારા છે સરલા બેન..માસી તમે નારણપુરા રહો છો ? ’

‘ ના રે દાણીલીમડા કેમ તમે નારણપુરા રો છો ? ’

‘ ના આંબાવાડી. શું કરે છે અમારા ભાઈ ? ’

વાતચીત દરમ્યાન તેમને દવાની ગોળીઓ હાથમાં લઈને રાખી જેવી તક મળી કે તેમના હાથમાં પકડાવી દીધી

‘ આતો દવા છે મને કેમ આપી ? ’

‘ હું પી લઉં બસ, ..પણ …’

‘ ના ના દીકરા તું તો એકદમ સારો છે લાવ હું જ પી લઉં ’ ને બેય ગોળી વાર ફરતી પી લીધી કે આ તમાશો જોતા બધા દર્દીઓ પણ મુશ્કાયા.

‘ આ દવા ફક્ત એક વાર જ અત્યારે લેવાની છે ‘ 

‘ હા લાવો, પણ પછી સરલા ને કહીદો કે ફરી વાર ના આપે ’

‘ બિલકુલ નહિ આપે’ ને પરમ ત્યાંથી આગળ વધ્યો ને જતા જતા સરલા બેન સામે મુશ્કાયો.

બૌ સારા છે આ ભાઈ , ને કેટલા નમ્ર છે , આટલા ઊંચા માણસ હોવા છતાં કેવા; બધા સાથે ભળી જાય છે. જેવા શબ્દો સરલા બેને સાંભળ્યા. ને મનોમન તેમનો આભાર માનતી સરલા મનોમન ખુશ પણ થઇ.

‘ કેમ છો જનકભાઈ ? કાલે છેલ્લો દિવસ છે અહી રાઇટ ? ’

‘ હા પરમભાઈ, પણ તમારી યાદ ખુબ આવશે ’

‘ મને પણ ..આપણે ફરી ક્યાંક મળીશું પણ અહી સિવિલમાં નહિ.’

‘ ખરી વાત છે ’ 

એક એક દર્દી ને બોલાવતા જાય છે ને મળતા જાય છે .તેઓ કેન્સર વાળા દર્દીઓની બિલ્ડીંગમાં ગયા ..કે વધુ સીરીયસ દર્દી તુષાર પાસે પહેલા ગયા.

‘ તુષાર ગુડ મોર્નિંગ…’

‘ ગુડ મોર્નિંગ પરમજી , આજ કઈ થોડા મોડા પડ્યા કે કેમ ? ’

‘ હા થોડો, માફ કરજે બેટા..’

‘ મને શરમાવો નહિ..’ ને તે નીચું જોઇને ચાદર ખણવા લાગ્યો.

‘ જો તુષાર, જરા પણ શરમાવાનું નહિ કે થોથવાનું પણ નહિ. કોઈ પણ જાતની અગવડ પડે તો મને ફોન કરજે કેટલા પણ વાગ્ય હોય ! ’

‘ ચોક્કસ પણ તમે મને કોઈ લાભ જ ક્યાં લેવા દો છો, તમે ખુદ જ હાજર થઇ જાવ છો ને મારા અહોભાગ્ય છે કે મારી તહેનાત માં તમારા જેવા વડીલ છે ’

‘ એક વાત કહું ..આ વીકમાં તારો ચહેરો મને વધુ પ્રફુલ્લિત લાગે છે. ’

‘ થેંક યુ ’ ને તે મલકાયો

એકદમ નજીક જઈને તેઓ એકદમ ધીરે થી બોલ્યા ‘ કોઈ ઠમકા આ રૂમમાં આવ્યા હતા કે કેમ ? ’

‘ શું તમે પણ …ને તમે તો જાણો છો કે મારે હવે ’

‘ ખબરદાર તુષાર ….. ’

‘ પરમજી જે વાત નિર્વિકાર ને સત્ય છે તે તો સૌ કોઈએ સ્વીકારવી જ રહી ! ’

‘ તારી બધી વાત સાચી પણ જ્યાં સુધી સુર્યનો પ્રકાશ છે ત્યાં સુધી પ્લીઝ ચાંદની ની વાત ના કરીશ’

‘ ને તમે પણ ’

‘ હું પણ ..હમ હઅ હા હા …..’ ને બેય ખડખડાટ હસવા લાગ્યા.

પણ તેના પપ્પા અત્યાર સુધી મૌન હતા તે ઉઠી ને રૂમ બહાર જતા રહ્યા. પરમ બરાબર જાણી ગયો કે શા માટે તે બહાર ગયા, છે એટલે તરત તેઓ પણ બહાર આવ્યા. તેમનું અનુમાન સાચું નીકળ્યું. તેઓ છાના માના રડતા હતા.

‘ બાબુજી ..હું જાણું છું કે તમારા દિલની વેદના કેટલી ઘેરી હશે પણ તુષારના સુખ માટે આપણે એ ઘુંટડા ગળવા પડશે ને તેને હજી હૂંફમાં રાખવો પડશે. પ્લીઝ તમે શાતા રાખો ..ને તમે બહાર આવ્યા તે માટે આભાર કે તુષારને જાણ ના થઇ ! ’

‘ પરમજી, આભાર તો હું તમારો માનું એટલો ઓછો કે તમે રોજ આવો છો એટલે તુષાર ખુબ ફોર્મમાં રહે છે.’

‘ આભાર શેના માટે રે ! અરે તમે મને થોડો ઘરે બોલાવવા આવો છો ?  જવા દો..મારા માટે તો આ સિવિલ મારી દુનિયા છે ને દર્દીઓ બધા મારા સ્નેહીઓ’

કહી ને પરમ બહાર નીકળી ગયો પણ આજતો તેની આંખ પણ ભરાઈ આવી હતી.ડોકટરના કહેવા મુજબ તુષાર વધુ તો કદાચ એકાદ વર્ષ જીવે આ તેનું બીજું ઓપરેશન હતું ને હવે તો કેન્સર ત્રીજા સ્ટેજ માંથી આગળ વધતું લાગતું હતું. આવી ને તેઓ ડોકટર સુજાનની કેબીનમાં આવ્યા.

‘ આવો પરમજી, તમારા માટે બીજા નવા સ્નેહી આવી ગયા છે ’

‘ ખરેખર કોણ છે ? ‘ ને એક સ્મિત સાથે તેઓ ઉભા થવા જતા હતા પણ સુજાને રોક્યા. ‘થોડી વાર પછી જાવ. મેં કોફી મંગાવી છે મને ખ્યાલ છે તમે હજી જમ્યા પણ નહિ હોય ! ’ 

પરમ એક ખાનગી કંપની માં નોકરી કરતો હતો, મોટો હોદ્દો ધરાવતો હતો. કંપની માં પણ નાનામાં નાના નોકર સાથે કે કોઈ મેનેજર હોય, બધાને માનથી બોલાવતો ને માનભેર રહેતો. રીટાયર થવાને એક વર્ષની વાર હતી ત્યાં તેની પત્ની નું અવસાન થયું.તે એકદમ ભાંગી પડેલો. બે મહિના સતત દવાખાના માં રાખી. તેની અપાર સેવા ને ડોકટર ના અથાગ પ્રયત્નો બધું વ્યર્થ ગયું. તે દિવસથી પરમે નક્કી કર્યું કે રીટાયર થાય પછી સિવિલમાં જઈને દર્દીઓ ના સુખ દુઃખમાં ભાગીદાર થવું.

દરેક દર્દી ને સહાનુભૂતિને હમદર્દી આપતા. ઘરે ખાલી જમવા આવતા. ને રાત્રે મોડે સુધી સિવિલમાં જ રહેતા ને દર્દીઓ સાથે ગપ્પા મારતા ને તેઓને દુઃખ કે પીડા ભૂલવામાં મદદ કરતા. જઈને પાસે બેસતા ને વાત પણ એવી કરતા કે દર્દી પણ એમની મુલાકાતની જાણે રાહ જોઇને બેસી રહેતો.

‘ ચાલો હટો હટો..’ ને સિવિલના વોર્ડમાં હલચલ મચી ગઈ. નર્સો ને ડોકટરો બધા દોડાદોડી કરવા લાગ્યા. ડોકટર સુજાન તો જાણે શ્વાસ પણ રોક્યા વગર રૂમમાં દાખલ થયા. ‘ કેમ છે હવે ? ’

‘ ઘણું સારું છે’ કહી ને તેઓ બહાર નીકળી ગયા પણ જેવા બહાર આવ્યા તો રૂમ બહાર દર્દીઓ ટોળે વળ્યા હતા. કોઈ હાથમાં બોટલ સાથે હતું તો કોઈ વળી પગ કે હાથમાં ના ફ્રેકચર વાળા પાટા સાથે દોડી આવ્યા હતા.

‘ શું થયું  ભલા ? ’  હાંફતા હાંફતા આવી ને એક દર્દી એ પૂછ્યું

‘ અરે આપના પરમ સાહેબ ને દાખલ કર્યા છે.’

‘ પરમ સાહેબ ને ???? ’

ત્યાં તો આખી સિવિલ હોસ્પીટલમાં ખબર પડી ગઈ કે પરમ ને દાખલ કર્યો છે. દર્દીઓ બધા પોતાનું દુઃખ કે પીડા ને ભૂલી ને જ્યાં પરમ ને દાખલ કરેલો ત્યાં દોડી આવ્યા ને હાલત એવી થઇ કે રૂમની બહાર પગ પણ ના મુકે એટલી ભીડ થઇ ગઈ.કોઈને પણ કહ્યે ના માને તેવી હાલત થઇ ગઈ. આથી ડોક્ટર સુજાન દોડી આવ્યા ને જઈને પરમજી ની રૂમમાં ગયા .જઈને જોયું તો પરમજી હવે ભાનમાં આવી ગયા હતા. જોઇને તેઓ પણ મલકાયા ‘ કેમ છે પરમજી હવે ? ’

‘ મને તો ખાલી થોડા ચક્કર આવેલા હવે તો એકદમ સારું છે’

‘ ફાઈન ’ કહી ને તેઓ રૂમ બહાર આવ્યા.

‘ પરમજી ની તબિયત એકદમ સારી છે તો મહેરબાની કરી બધા પોત પોતાના બેડ પર જતા રહો.પ્લીઝ…’

‘ અમે એમને જોયા વગર હટવાના નથી ..’ બધા એકસાથે બોલી ઉઠ્યા.જે અવાજ રૂમ સુધી પહોંચી ગયો. આથી પરમ રૂમની બહાર આવ્યો. તેઓ જાણતા કે બધા અહી કફત એક વસ્તુ અવશ્ય બોલે છે ‘ સહાય કરો દિનાનાથ ‘ તેઓ બહાર આવ્યા ને જોયું તો લગભગ દર્દી આવ્યા હતા, તેમણે તેમની આંખોમાં એક ચિંતાની પીડા જોઈ. વાહ રે ! ભગવાન મારી આજ સુધી ની સાધના ને તે એક જ પળમાં સિદ્ધ કરી દીધી.

‘ ડોકટર સુજાન પ્લીઝ હું જનરલ વોર્ડ માં જાઉં છું સ્પેશીયલ રૂમ મને નહિ ફાવે ’

ને તેઓ જનરલ વોર્ડમાં ગયા એટલે આખું ટોળું પણ પોત પોતાની જગ્યાએ જતું રહ્યું.

થોડી વાર થઇ કે તુષાર પણ હાંફતો હાંફતો દોડી આવ્યો

‘ પરમજી તમારી તબિયત કેમ છે ? પપ્પા પાસે જાણવા મળ્યું એટલે છાનોમાનો દોડી આવ્યો ’

‘તારે એવું નહોતું કરવું જોઈતું, અરે તુષાર મને કશું તો નથી થયું…જા પ્લીઝ હું એકદમ તંદુરસ્ત છું ને કોઈ તકલીફ નથી.’

‘ એટલું તો જરૂર જાણી ને જઈશ કે તમને શું થયેલું ? ’

‘ કશું નહિ પણ કોણ જાણે એકદમ ચક્કર આવ્યા ને બાજુવાળા અહી લઇ આવ્યા.મને ખબર હોત તો હું અહી સિવિલમાં ના આવત ! ’

હવે બધાનો જીવ હેઠો બેઠો બાકીતો જયારે તેઓ રૂમમાં હતા ત્યારે તો બધા એક જ વસ્તુ બોલતા હતા કે  ‘ પરમ સાહેબ ને સહાય કર દિનાનાથ ’

Advertisements

About રીતેશ મોકાસણા

દરેક વ્યક્તિ કોઈને કોઈ શોખ સાથે સંકળાયેલી હોય છે.હું પણ મારો એક શોખ અહી કલમ દ્વારા રજુ કરું છું.આશા રાખું કે મારો બ્લોગ વાંચીને એટલા નિરાશ નહિ થાવ કે ફરીવાર આ બ્લોગની મુલાકાત લેવાનું પણ ટાળો.સૌની આશા એવી હોય કે વધુ અપેક્ષાને પ્રાધાન્ય આપીને પહેલ કરીએ,પણ ક્યાંક તેનું અવમુલ્યન થાય ત્યારે દિલ ને ઠેશ લાગે છે.સર્વે પ્યારા વાચકોને ને મારા નમસ્કાર !!
This entry was posted in નવલિકા. Bookmark the permalink.

2 Responses to સહાય કરો દિનાનાથ ! (નવલિકા)

  1. vkvora Atheist Rationalist કહે છે:

    મને એમ કે કોઈ કોમેન્ટ લખે એના પછી કોમેન્ટ લખું. આ જનરલ વોર્ડ ઉપર જેટલું લખીએ એટલું ઓછું. દીનાનાથ બધાને સહાય કરે…..

    • riteshmokasana કહે છે:

      વોરા સાહેબ, આપના જેવા વડીલ આગળ હોય પછી બીજાને બહુ મુશ્કેલી ના નડે ! આપનો ખુબ આભાર હંમેશા તમે મારા બ્લોગ ની મુલાકાત લો છો ખુબ આનંદ થાય છે.

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s