ઉત્કંઠા —લઘુ નવલિકા

ઉત્કંઠા

રાહ જોવાની દરેક પળ અકળાવનારી હોયછે.હૈયામાં અવનવા વિચાર સર્જાય છે.નજરો વ્યાકુળ બનીને સાથ નથી આપતી.ક્યારેક ગુસ્સો પણ ચહેરા પર છવાય છે.હોઠને પીસવાનું મન થાય! સમય પણ ધીરેથી પસાર થતો માલુમ પડે. સોહન આજ તબક્કામાંથી પસાર થઇ રહ્યો છે. ઘડી તે સામે જોઈ લે છે ને ઘડી ઘડિયાળ માં જોઈ લે છે. ‘હજી રૂચી કેમ ના આવી ?’ એમ મનમાંજ બબડે છે.ઘડિયાળ પર શંકા ગઈ કે કદાચ શેલ ખલાસ થયો કે બગડી ગઈ !વળી મન સાથે સમાધાન કર્યું કે ..ના..ના.. કાંટા સ્થિર નથી એ તો ફરે છે.છતાં એને ક્યાંય ચેન નથી.ઉભા ઉભા રાહ જોઇને પગ પણ દુખતા હોય તેમ લાગ્યું. “નક્કી એની કોઈ ફ્રેન્ડ જોડે બહાર ગઈ હશે. ચાબલી હિન્કી ઘણી વાર એને શોપીંગ કરવા સાથે લઇ જતી ને કદાચ આજ પણ’એમ મનને રાજી રાખવા વિચાર્યું.સમય પણ ઘણો વહી ગયો હતો .ને પોતે એટલું જરૂર જાણતો હતોકે,સુર્યાસ્ત પછી રૂચી નહિજ આવે..જેવો સૂર્ય અસ્ત થવાની તૈયારીમાં હતો ને સોહન પણ ઉદાસ ચહેરે ઘર ભણી પાછો વળ્યો.કશું નહિ વધુ એક અઠવાડિયું ઓર 

બીજા અઠવાડિયે રૂચી પરફેક્ટ ટાઇમે આવી ગઈ જેથી સોહન નો ગુસ્સો પણ થોડો નરમ થયો હોય ! ” સોરી સોહન , મેં તને રાહ જોઇને માયુશ કરેલો.”  રૂચી બોલી પણ સોહન એમજ બેઠો રહ્યો.

“ ખરી વાત છે..ઇટ્સ ઓકે ” 
“ તારી નારાજગી તારી જગ્યાએ વ્યાજબી છે, પણ એટલું નહિ પુછેકે હું કેમ ના આવી ? ”
“ હીના એ તને રોકી રાખેલી ? ”
“ ના, કાશ હું પણ છોકરો હોત ! ”
“ કાં એવું બોલવું પડ્યું ? તારું દિલ દુભાય એવો મારો ઈરાદો નથી, ને હું નથી ચાહતો કે આપણા વચ્ચે કોઈ ગેરસમજ થાય”  શાંતિથી સોહન બોલ્યો જેથી રૂચી ને જરા શાતા વળે.રૂચી શાન્ત જ બેઠી રહી એટલે ફરી સોહન બોલ્યો

“ ખાસ તો ઠીક પણ ઉભા ઉભા થાકી ગયેલો”
“ ખરી વાત છે થાકી જવાય , પણ બેસીને રાહ જોઈ શકાય ખરી કે ? ”
“ હું માનું છે કે તારા જેટલો ફિલસૂફ નથી, પણ રાહ એકવાર તું મારી જોતો હોય ને હું ના આવું ! ”
“ સમય કદાચ એ હાલતમાં મુકશે તો એવું પણ કરવું પડશે. ખેર, મારું નહિ આવવાનું કારણ ખાસ  નહોતું પણ જરા તબિયત મીન્સ થોડું માથું ભારે ભારે લાગતું હતું. બને તો માફ કરીદે ”
“ છોડ એ બધું ..હું સન્ડે મુવી જોવાનું વિચારું છું ”
“ સારો વિચાર છે, હં…કયા શો માં જવાનો ?”
“ જવાનો ? ” એકદમ ડઘાઈને  પૂછ્યું.
“ કેમ કઈ અવળું બોલાઈ ગયું? ”
“ જરાક ….તું એવું વિચારી શકે ખરીકે , હું એકલો મુવી જોવા જાઉં ? ”
“ કેમ તેં કદી એકલા મુવી નથી જોયા ?  ”
માય ગોડ, ખરી ગડમથલ છે. રૂચી સાથે જીભાજોડી એટલે નિશ્ચિત હાર! એટલે તે કઈ જવાબ આપ્યા વગર બેઠો રહ્યો.

“ સોહન , કદાચ હું બધાથી અલગ છોકરી છું.મને અડવાનું પણ નહિ , સીમિત વાતો તે પણ એકબીજાથી થોડું અંતર રાખીને કરવાની.માનું છુકે હું કઈ અતિ દેખાવડી નથી કે નથી મારી પાસે ખુબ પૈસા.સાધારણ પિતાની એકની એક દીકરી છું. જમાના પ્રમાણે હું થોડી વધારે સખત છું.પણ સોરી, હું તારી જોડે મુવી જોવા નહિ આવું. “

“ કારણ ? ”

“તું એટલો બાલીશ તો નથી  કે મારે તને કારણ આપવું પડે”

“ ઠીક છે , યુ આર રાઇટ .” ને મનને મનાવી ને મુવીને લગતી કોઈ વાત ના ખોલી.

સોહન અને રૂચી છેલ્લા છ મહિના થી એકબીજાને આજ જગ્યા પર મળતા. દર રવિવાર ફિક્સ હતો.જો રવિવાર ચૂકાય તો નેક્સ્ટ રવિવાર. રૂચી એકદમ મોડર્ન વિચારની હતી પણ જરાય તે ચલાવી લેવાકે વધુ કોઈ છૂટછાટ સોહન ને આપવા માંગતી નહોતી.પહેલી વાર જયારે સોહને તેને મળવા માટેની વાત ખોલી ત્યારે જરા પણ શરમમાં રહ્યા વગર બોલેલી ” સોહન,તને મળવામાં મને વાંધો નથી, પણ મારી અમુક આકરી શરતો છે. હોપ કરુકે તને તે મંજુર હોય” મક્કમતા થી રૂચી બોલી.

“ કઈ શરતો ?”

“ એક કે છીછરી વાતોને મારી પાસે કોઈ સ્થાન નથી, ને જયારે આપણે મળીયે ત્યારે આપણી વચ્ચે થોડું પણ અંતર ને મને ટચ પણ નહિ કરવાની, સમજ્યો હું છું કહેવા માંગું છું ? ”

“ ટચ પણ નહિ …?”
“ હા, એ પણ નહિ…મને જયારે એવું લાગશે ત્યારે તને ટચ નહિ પણ આલિંગન થી જકડી લઈશ, અને એના માટે હું કોઈની દરકાર નહિ કરું “આંખોને જલપ આપતા તે બોલી.

“ મને મંજુર છે ” કહી ને તેણે રૂચી ની શરતો પર હકારની મહોર મારીને બંને છુટા પડેલા.

સોહન ને હતુ કે છ મહિના થી તેઓ મળી રહ્યા છે એટલે મુવી માટે માની જશે.પણ,..નહિ ,તેની આશા પર પાણી ફરી વળ્યું. ઘણી વાર સોહનને થતું કે, શા માટે પોતે રૂચી માટે આમ ફીલિંગ કરે છે? શા માટે એની બધી શરતો માન્ય રાખે છે ?પણ નહિ ,એની પાસે બધા જવાબ હતા,હજી તેને તે દિવસ યાદ હતો કે જયારે પોતે રૂચી સમક્ષ પ્યારનો પ્રસ્તાવ રાખેલો.

“ રૂચી , મારા દિલમાં ધરબી રાખેલી વાત ને બહાર લાવવા માંગું છું ”

“ કહે , હું જરૂર સાંભળીશ, કહે ” રૂચી બોલી પણ પાછું સોહનનું મોઢું સિવાઇ ગયું. કશું ના બોલી શક્યો એટલે રૂચી જ બોલી.

“ મિસ્ટર સોહન, હું તારી પરિસ્થિતિ જાણું છું. કંઈ નહિ કશું ના કહે, પણ હુંય તને કૈક કહેવા માંગું છું.”

“ રીયલી …???? ” ને તેના ચહેરા પર તેજ છવાઈ ગયું.
“ હા…ઓ કે ..હવે કહે તું કૈક કહેવા જતો હતો.”
“ હમ્મ્મ્મ ….રૂચી કદાચ હું મારા બધા ફીલિંગ્સ તને ના જણાવી શકું પણ એટલું જરૂર કહીશ કે , દિવસ માં કેટલીયે વાર મારું દિલ તારા વિષે વિચારતું થઇ ગયું છે .”

“ ઓ કે , મને એ કહે કે એમાં મારે તને કંઈ હેલ્પ કરવાની છે? ” રૂચી નું દિલ પણ સોહન પર આવી ગયું હતું પણ તે જટ દઈ કહેવા માંગતી નહોતી ને પ્યાર નો ઇજહાર છોકરો પહેલા કરે તે શોભનીય તેમજ અનુશાષિત પણ ખરું.
“ આઈ લવ યુ , કહી ને પ્યારનો ઇજહાર કરવામાં હું નથી માનતો. ને એકતરફી પ્યાર તે ગાંડપણ છે”

“ એ કહે કે તારા આ આર્ધ્ય પાછળનો હેતુ શો છે ?”
“ ચોરી ચોરી કોઈને પ્યાર કરવામાં હું માનતો નથી”
“ બહુ સારી વાત છે, પણ આ મારો જવાબ નથી, મારો પૂછવાનો આશય એજછે કે, રૂચી ને જ તારે પામવાની હેમ છે ? ”
આસપાસ જોઇને સોહન બોલ્યો ” આમ તો વાત હું તારી સાથેજ કરી રહ્યો છું.”

“ સોહન, પ્યાર માટે મારા મનમાં વ્યાખ્યાઓ અલગ છે, મનની તડપ ને તનની લગન ને સંતોષવા પુરતો પ્રેમ નથી.તું સારી રીતે જાણે છે આપણે ભારતમાં રહીએ છીએ.ને મને આપણી સંસ્કૃતિ પર ગર્વ છે.મારા વિચાર કદાચ તું કલ્પી પણ ના શકે એટલા મોડર્ન છે,થોડી હઠાગ્રહી પણ ખરી.મને પ્રપોઝ કરતા પહેલા આશા રાખુકે,મારી ગમા-અણગમા વિષેની તને ખબર હોય.જયારે પણ મને ખબર પડશેકે તું મારી લાગણીઓ નો દુરુપયોગ કરીશ, તને કદી નહિ બોલાવું.”

“ હા રૂચી હું તને બરાબર જાણું છું ને વધારે જાણવા ઉત્સુક રહીશ.”

“ વેલ, સોહન, તું પુરુષછે ને હું છોકરી, તને પણ મારા માટે કેહવાની છૂટ છે, પણ તારા કહેતા પહેલા તને જણાવી દઉં કે, તને બોલવાનો મોકો નહિ આપું. ને જયારે મને એવું લાગશે ત્યારે તને મોઢું પણ નહિ બતાવું.”
“ રૂચી , એકબીજાને ગમવા માંડતા પહેલા એકબીજાને ઓળખીને આગળ વધવામાં શાણપણ છે” સોહન મક્કમતાથી બોલ્યો કે રૂચી ને પણ શેર લોહી ચડ્યું હોય તેમ  આનંદમાં આવી ગઈ ને હરખાઈ કે પોતે સોહન ને હાલ પુરતો સિલેક્ટ કરવામાં ભૂલ નથી કરી.

રૂચી દ્રઢ પણે માનતી કે પ્રેમ એકલોજ જીવનમાં જરૂરી નથી. પ્રેમ ની સાથોસાથ ઘણી ચીજોને જરૂર છે જેના વગર જીવન જીવવું અશક્ય છે. હજીતો બંને ભણતા છે.ને આગળ જતા પોતાના માંબાપ સોહનને સ્વીકારશે કે કેમ ?છતાં જીવનમાં આવનારી પળોનો સામનો કર્યા વગર છૂટકો નહોતો.જીવનની ઈમારતના પાયામાં જરૂરી વસ્તુઓ ભેગી કરવામાં વધુ ઓર એક સામાનની તૈયારી હતી.

સમય સરકતો ગયો ને હવે તો રુચી અને સોહન એકબીજાથી વધારે પરિચિત થઇ ગયા. એક બીજાની પસંદ-નાપસંદ નો ખ્યાલ રાખવા લાગ્યા.રૂચી ને પહેલા હતુકે સોહન પણ બીજા છોકરા જેમ ખાલી ટાઇમ પાસ કરવા મારી સાથે પ્રેમ કરતો હોય ! એકદિવસ પોતાને પામીને મોટો આઘાત આપશે, પણ હજી સુધી તો સોહન ઘણી સારી રીતે વર્તતો હતો.ને બધી શરતો ને આધીન રહી મળતો હતો. આટલા સમય ના સહવાસ માં તેને ઘણી બધી વાતોથી સોહનને વાકેફ કર્યો છે. ને પછી તો સમય ને નસીબ ના જોરેજ જીવન પસાર કરવું રહ્યું. તેમ મનને મક્કમ કરીને સોહન સાથે અવારનવાર મળતી હતી.

“ સોહન , કેમ આજે કંઈ ઉદાસ જેવો દેખાય છે ?” રુચીએ થોડી વાર થઇ છતાં સોહન ચુપ જ બેઠો રહ્યો એટલે પૂછ્યું.

“ કંઈ તો નથી, આજે મારા મનમાં એક નવો વિચાર આવ્યોછે, હોપ કરુકે તને પણ ગમે ”
“ શ્યોર, વ્હાય નોટ , કહે ”
“ આપણે ઘણા સમયથી મળીયે છીએ. ને હું તો તારાથી પરિચિત થઇ ગયો છું. ને આશા રાખું કે તું   પણ”
“ હા સોહન , હું પણ. ”

સોહન આકાશ સામે જોઇને બોલ્યો ” એક છોકરા તરીકે મારી ફરઝ છે કે પહેલા મારે મારા પેરેન્ટ ને વાત કરીને તારા પેરેન્ટ માટે તારો પ્રસ્તાવ રાખે એમાંજ તો આપણા પ્રેમ ની શોભા છે. ને ક્યાં સુધી આમજ ચોરી છુપી મળતા રહીશું હું નથી ચાહતો કે કોઈ તારી સામે આંગળી પણ ચીંધે ? ”
“ ઓહ, હાવ સ્વીટ .આઈ એમ પ્રાઉડ ઓફ યુ સોહન “ને તે સોહન ને વળગી પડી.
સૂર્યાસ્ત થવાની તૈયારી હતી. આકાશમાં સૂર્યાસ્ત વેળાની ઉષા એ બંનેના મિલન ને વધાવતી રંગોળી પૂરી.

Advertisements

About રીતેશ મોકાસણા

દરેક વ્યક્તિ કોઈને કોઈ શોખ સાથે સંકળાયેલી હોય છે.હું પણ મારો એક શોખ અહી કલમ દ્વારા રજુ કરું છું.આશા રાખું કે મારો બ્લોગ વાંચીને એટલા નિરાશ નહિ થાવ કે ફરીવાર આ બ્લોગની મુલાકાત લેવાનું પણ ટાળો.સૌની આશા એવી હોય કે વધુ અપેક્ષાને પ્રાધાન્ય આપીને પહેલ કરીએ,પણ ક્યાંક તેનું અવમુલ્યન થાય ત્યારે દિલ ને ઠેશ લાગે છે.સર્વે પ્યારા વાચકો ને મારા નમસ્કાર !!
This entry was posted in નવલિકા. Bookmark the permalink.

2 Responses to ઉત્કંઠા —લઘુ નવલિકા

  1. હિમ્મતલાલ કહે છે:

    પ્રિય રીતેશ
    તમારી વાર્તા મને ઘણી ગમી .તમારી આવડત અને કલ્પના શક્તિ ઉપર મન થઇ ગયું .વાર્તા લખતા રહો અને મારા જેવાને આનંદ કરાવતા રહો ,તમારી જુવાની દીપાવતા રહો .

  2. riteshmokasana કહે છે:

    દાદા, ઘણું ગમ્યું આપે મારી વાર્તાને બિરદાવવા બદલ.ખુબ આભાર. ‘ દિન થકી રાત્રી બાદ જજુમવા જીવ, પણ છી આખરે રંગમંચની પુતળી ‘ જ્યાં સુધી આપણે મનથી વૃદ્ધ ના થઈએ ત્યાં સુધી જુવાની અડીખમ ટકી રહે છે, જેનું જીવંત ઉદાહરણ આતાવાણી સંભળાવતા હિંમતલાલ છે. પ્રેરણા જીવનમાં એક ટોનિક જેવું છે. ..આભાર

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s